УИХ-ын чуулган зургаадугаар сарын 12-13-нд шилжих шөнийн 1:00 цаг өнгөртөл хуралдаж, Ерөнхий сайдаар Г.Занданшатарыг томилсон билээ. Парламентын гишүүдийн дийлэнх буюу 68 гишүүн түүнээс асуулт асуусан нь чуулганы нэгдсэн хуралдааны онцлох үйл явдал байлаа. Гүйцэтгэх засаглалын тэргүүнийг томилох хүртэлх процессыг иргэд анхааралтай ажиглаж байсан цаг дор нийгэм, эдийн засаг, улс төрийн олон асуултад бүдрэлгүй, ончтой хариулж байгаа нь Г.Занданшатарын мэдлэг, туршлагын баталгаа боллоо гэж үзэх нь ч байсан юм. Түүнийг цалгардуулалгүй авч явах томоохон ажлууд, ээдрээтэй эдийн засаг, хөгжил дэвшлийн тайлагддаггүй түгжээ гээд олон асуудал тосож буй. Үүнийг дагасан хариуцлагуудаас ч тэр мултарч чадахгүй. Энэ бүхнийг мэдсээр байж Гүйцэтгэх засаглалын тэргүүний үүргийг хүлээнэ гэдэг улс төрийн зориг ч биз, итгэл үнэмшил ч биз. 

Ам алдвал барьж болдоггүй гэдэг үг бий. Г.Занданшатар улс орны хүлээгдэж буй асуудалтай танилцаад байх шаардлага байхгүй, шууд ажилдаа орно гэж хэлнэ лээ. Энэ бол тэр бүр өндөр албан тушаалтнуудын амнаас гараад байх үг биш л дээ.

Монголын парламентыг ил тод, нээлттэй байх зүгт нэгэнт чиглүүлэхэд гар бие оролцсон хүн учраас тэр ил тод, нээлттэй Гүйцэтгэх засаглалыг бий болгож чадаж ч магад. Гадаад ертөнц бидний мэдэж байгаагаар хүндхэн үеийг туулж байгаа, монголынх түүнээс ч хэцүү байх. Ийм үеийг нухацтай, бодлоготой, олон нүүдлийн цаанатай харах цараа Ерөнхий сайд Г.Занданшатарт бий биз ээ.

Улстөрч бол албан тушаалын өндөрлөгт чин сэтгэл, чигч зан, оюун санааны үнэт зүйлээ гээхгүй явах учиртай. Тийм хүлээлтийг ч "шинэхэн Ерөнхий сайд" үүрч байгаа.

Албан тушаалын хар хор ч өдийд гараа байлгүй. Ямартай ч Монгол Улс улс төрийн жаргалд бялуураад ардынхаа зовлонг умартахааргүй Ерөнхий сайдтай болсон эсэхийг цаг хугацаа хэлнэ. 

М.Гал