Монголын сагсан бөмбөгийн шигшээ багийн тамирчин Б.Болор-Эрдэнэтэй ярилцлаа. Тэрбээр сагсан бөмбөгөөр хичээллэж буй 16 жилийнхээ 15 жилийг Монголын шигшээ багтаа хүчин зүтгэсэн нэгэн юм. 

-Азийн аварга шалгаруулах тэмцээний Б дивизионы 4-р байрт шалгарсан. Тус тэмцээний талаар яриагаа эхэлье. Тоглолтууд хэр хүнд байв?

-Өрсөлдсөн багууд маш хүчтэй байлаа. Бид сүүлийн гурван жил хамт бэлтгэл хийгээд явсан болохоор хоорондын ойлголцол, уур амьсгалын хувьд сайн байсан. Нийт зургаан тоглолт хийж дөрөвдүгээр байранд орсон. Бид өөрсдөө хүрэл медаль авах боломжтой байсан гэж харсан. Гэхдээ санаснаас бүх зүйл болохгүй шүү дээ. 

-Хүрэл медалийн төлөөх тоглолтод ядралт их байсан уу? 

-Тийм ээ. Сүүлийн тоглолтод бид их ядралттай байсан. Эхний тоглолт дээрээ Тайландын багийг хожсон нь бидэнд маш том итгэлийг өгсөн. Дараа дараагийн тоглолтууд дээрээ бид цаашид хожих, А зэрэглэл рүү орох боломжтой юм байна гэдгийг ойлгуулсан тоглолтууд байсан.

Энэ удаагийн ААШТ бидэнд маш том ирээдүй байгааг харуулсан тэмцээн болж өндөрлөлөө. 

-Төвийн тоглогчийн хувьд багтаа ямар үүрэг хүлээж тоглолтууддаа оролцсон бэ? 

-Хувь тоглогчынхоо хувьд багтаа оноо авч тусалдаг, хамгаалалтад ажилладаг, самбараас бөмбөг авдаг байсан. Харин энэ тоглолтуудад оноо авалтад төдийлөн ач холбогдол өгсөнгүй. Өөрийнхөө бодож, төлөвлөж байсан зүйлсээ хийж, багтаа тусалсан гэж бодож байгаа. 

-Гаднын багуудтай өрсөлдөхөд ямар ялгаа мэдрэгддэг вэ? 

-Монгол тоглогчид илүү хүчтэй, тэсвэр тэвчээртэй санагддаг. Гаднын багийн тоглогчид нэг тоглолтод хамгийн дээд тал нь 20 минут талбай дээр тоглодог. Монгол тоглогчид 40 минут тоглосон ч эцсийн мөч хүртлээ тэмцдэг, тэсэж чаддаг. Магадгүй нүүдэлчин ард түмэн, хатуу ширүүн уур амьсгалтай нөхцөлд дасан зохицох чадвараас болдог байх гэж боддог. 

-Таны хувьд анх сагсан бөмбөгийн спорттой хэрхэн холбогдож байсан бэ? Ахлах ангидаа сагсан бөмбөгийн спортоор хичээллэж эхэлсэн юм билээ.

-Хамгийн анх өсвөр насандаа ааваас сагсны бөмбөг аваад өгөөч гээд гуйж байсан юм. Тэгээд төд удалгүй хүүхдийн баяр болж, аав бөмбөг авч өгч байлаа. Тэр цагаас хойш сагсан бөмбөгтэй миний амьдрал салшгүй холбоотой болсон. Оройны 10, 11 цаг болсон ч шийдэн дээр тоглоод байж байдаг хүүхэд байсан.

Одоо ингээд бодохоор 16 жил тасралтгүй сагсан бөмбөгөөр хичээллэсэн байна. 

-Төвийн тоглогч болохоор шийдсэн онцгой шалтгаан байсан уу? Ер нь төвийн тоглогчийг юу гэж тодорхойлох вэ? Хүчтэй, өндөр, том биетэй байх ёстой гэх ойлголт байдаг шүү дээ. 

-Тухайн үед би өндөр юм чинь төвийн тоглогч л байх юм байна гээд төвд тоглож эхэлсэн. Заримдаа жаахан харамсаад байдаг юм. Урд шугамны тоглогч шиг бэлтгэл хийсэн бол арай илүү боломж байждээ гэж боддог. 

-Монголын шигшээ багт хамгийн анх хэзээ дуудагдаж байсан бэ? Ер нь шигшээ багт тоглох ямар мэдрэмж төрүүлдэг вэ? 

-2010 онд нэгдүгээр курстээ ороод шигшээ багтаа дуудагдаж байсан. Шигшээ багт дуудагдсан тэр мөч бол миний амьдралын гоё мөчүүдийн нэг. Дөнгөж сагсан бөмбөгийг сурч байгаа тоглогч шигшээ багт дуудагдсан. Тэр цагаас хойш 15 жил шигшээ багийнхаа нэрийн өмнөөс тоглож байгаа. 

Шигшээ багт Монголынхоо нэрийн өмнөөс тоглоно гэдэг нь асар том хариуцлага юм уу даа гэж хардаг. Монгол гэдэг нэрийг дуудуулах тэр мэдрэмж хамгийн гайхалтай. Энэ улсыг олон хүн таньдаг, мэддэг болгохын төлөө шигшээ багтаа хүчин зүтгэдэг. 

-3 сарын дараа Дээд лиг эхлэх гэж байна. Энэ жил Аравт багтаа тоглох уу? 

-Аравт багтайгаа гэрээ дууссан байгаа. Одоогоор лигтээ тоглох эсэхээ бодож байгаа. Мэдээж бусад багуудаас санал ирсэн. Бэртэлтэй байгаа, дээрээс нь өөр хийх зүйлс байгаа учир лигт тоглох эсэхээ бодож байж л болно доо. 

-Сагсан бөмбөгөөр хичээллэж эхэлсэн цагаас өнөөдрийг хүртэлх хугацаанд тань хамгийн мартагдашгүй мөч юу байсан бэ? 

-Би 2017 оноос 3x3 шигшээ багт тоглож эхэлсэн. Тэр цагаас хоёр жилийн дараа буюу 2019 онд монголын шигшээ баг Олимпын эрх авсан юм. Яг арваннэгдүгээр сарын 1-ны өдөр. Тэр мэдрэмж бол миний сагсан бөмбөгөөр хичээллэж эхэлсэн бүх цаг мөчийн хамгийн сайхан мэдрэмжүүдийн нэг байсан. 

-Харамсалтай нь та Токиогийн олимпод оролцож чадаагүй шүү дээ. Тухайн үед олимпод оролцож чадсангүй дээ гэх харамсал төрж байв уу? 

-Олимпийн эрх авах мэдрэмж хамгийн сайхан байсантай адил олимпод оролцож чадахгүй байх тэр мэдрэмж миний амьдралын хамгийн бараан дурсамжуудын нэг болсон.

Тухайн үед маш хүнд байлгүй яах вэ. Одоо бодоход дасгалжуулагчдаа гомддог л юм. Хоёр жилийн турш тасралтгүй маш их бэлтгэл хийсэн. Маш хүнд бэлтгэлүүдийг давсан. Гэвч эцэст нь тоглож чадаагүй болохоор харамсалтай байсан. 

-Танд тоглолтын өмнө өөрийн эрхгүй хийдэг зүйл байдаг уу? 

-Тийм ээ. байгаа. Би тоглолтын өмнө торгууль их шиддэг. Ингэснээр тоглолтондоо төвлөрч, тайвшрахад тусалдаг. Мөн тоглолтын өмнө дасгалжуулагч юм уу, багийнхаа тоглогчидтой биеэрээ контакт үүсгэдэг. Төвд тоглодог учир биеийн контакт их байдаг. Энэ хоёрыг хийсний дараа тоглолтоноо бэлэн болчихлоо гэсэн мэдрэмжийг авдаг. Зарим тоглолтонд хийж чадаагүй орчихоор би нээрээ тоглолтын өмнө тэрийгээ хийгээгүй юм байна, яг тэрнээс болсон байх гэж бодогдоод байдаг. 

-Таны хувьд 14 номертой тоглодог. Энэ номертой тоглох болсон шалтгаан бий юу? 

-Бага байхад багш 3-15 хүртэлх номерийг бид нарт өгдөг байсан юм. Жижиг биетэй нь нэг оронтой тоог, том биетэй нь хоёр оронтой тоо сонгодог юм гээд л. Хамгийн анх багшийн хэлснийг мэдэхгүй 8 номерийг авчихсан байсан. Гэтэл багш том биетэй нь хоёр тоотой номер авдаг юм аа гээд. Тэгээд л 14 номерийг авч байлаа. Тэрнээс хойш тасралтгүй энэ номероороо тоглож байгаа. 

-Монголын эмэгтэй сагсан бөмбөгийн ирээдүйг та хэрхэн харж байгаа вэ? 

-Монголын эмэгтэй сагсан бөмбөгийг маш том ирээдүй хүлээж байгаа. Сая шигшээ баг маань ДАШТ-ээс мөнгөн медаль хүртлээ, Гавъяат тамирчид боллоо. Дөрвөн дүүгээрээ маш их бахархсан. Би өөрөө 3х3-д таван жил тасралтгүй тоглосон.

Ирээдүйн дүү нартаа бага ч болов 3х3-д тоглох хүсэл, зоригийг өгсөн болохоор дүү нар маань амжилтад хүрээд явж байгаа болов уу. Үүнд миний хувь нэмэр байсан байна гэж бодохоор маш их баярладаг.

Одоо сагсан бөмбөгөөр хичээллээд хоолоо олж идэх боломжтой болсон. Хөгжиж буй спорт учир ирээдүй бол маш гэгээлэг, сайхан байгаа. Олон, олон ирээдүйн сагсан бөмбөгийн гавъяатууд төрнө гэдэгт итгэлтэй байдаг. 

-Ярилцсанд баярлалаа. 

Д.Батчулуун