Бид бол “нэг тийм” хүмүүс. Бид урдаа байгаа таваг, хажуудаа байгаа уутыг заавал хоосолж байж санаа амардаг. Бүр хэн нэгэн булаах гэж байгаа юм шиг л идэх нь ч бий. Гэдэс цадсан гэдэг дохиог хүлээж авдаггүй, “Сэтгэл цадахгүй байна аа” гээд л “хивж” өгнө дөө. “Хүн ганц л амьдарна. Идэхийг хүссэнээ идэх хэрэгтэй” гэдэг үгээр уриа хийх дуртай. Гэхдээ идэхийг хүсэх давтамж нь хэчнээн ойртсон ч тоодоггүй. Ийм л “ховдог”, “ухамсаргүй хооллогч” бүсгүйчүүд байна. Харин “тэд” буюу “ухамсартайгаар хооллогч”-д яаж үмххэн төдий юм идчихээд цадаж, хоолны дараа заавал амттан идэлгүйгээр амьдарч чаддаг байна аа? Тэдний нууцаас суралцаж, өдөр ирэх тусам өргөсч байгаа бэлхүүснийхээ тэлэлтийг зогсооцгооё. Өөхөн бөмбөг болохоосоо өмнө шүү дээ... Ухамсартайгаар хооллогч гэдгээр хоолны дэглэм барьж турахыг оролддог хүмүүсийг хэлсэнгүй. Харин юу идэх, хэзээ эхлэх, хэзээ дуусахаа бүгдийг нь бодлоготойгоор зохицуулдаг, хоолонд биш оюун бодолдоо захирагддаг, гэхдээ өөрийгөө зовоолгүйгээр идмээр байгаа зүйлээ идэж чаддаг хүмүүсийг хамруулж байна. Хүсэл бүртээ шууд хариу үйлдэл үзүүлэлгүй, завсарлага авч, сонголт хийх чадвар хүн болгонд бий.
1. Тэд өлсөж байгаа юм шиг санагдах нь яг үнэндээ физиологийн хувьд өлсөж байгаа явдал биш байж ч болно гэдгийг мэддэг
Бидний бие өлсөж эхлэх үедээ янз бүрийн дохионуудыг илгээдэг. Гэдэс хоржигнох, сульдах, толгой өвдөх гэх мэт. Эдгээр “үнэн” шинжүүдийг уйдах, уурлах, стресстэх, зуршилдаа автагдах зэрэг сэтгэл санаанаас хамааралтай шинжүүдээс ялгаж салгаж байгаарай. Үнэхээр гэдэс чинь хоосорсон юм шиг санагдаж байвал чи өлссөн байна гэсэн үг.
2. Тэд хоолны дуршил, хорхойслынхоо аялалыг тайвнаар туулж чаддаг
Заримдаа бид өлсөхгүй байсан ч, тодорхой нэг зүйлийг (жишээ нь, зайрмаг) идмээр санагдан, байж ядах нь бий. Хорхойсол гэдэг зүйл төрж л байдаг, алга болж л байдаг. Том том долгиотой давалгааг төсөөлөх гээд үз дээ. Хорхойсол яг л үүн шиг. Зайрмаг идэх хүсэл нэмэгдэж ирснээ, хэдхэн цаг тэвччихэд л доош буучихна. Энэ бол зүгээр л түр зуурын зүйл гэдэгтэй эвлэрч, хүссэн болгоноо заавал идэж байж санаагаа амраадгаа болих хэрэгтэй. Бүр архи, тамхины хэрэглээг ч ингэж багасгаж болно гээч.
3. Тэд яг л дарс амтлагч шиг, хоолныхоо зүсэм бүрийг амтархан иддэг
Чамд хааяа юу идсэнээ ч анзааралгүйгээр хооллосон тохиолдол байдаг уу? Ухамсартайгаар идэж, багахан хоолонд гэдсээ дүүргэтэл цадахыг хүсвэл хоолны орц бүрийг ширхэгчлэн мэдэрч, нүдээ анин таашааж ид. Чи ямар амархан бялуурч байгаагаа анзаараад гайхах болно. Нөгөө талаас, өөрийгөө дуртай гэж бодож, байнга авч иддэг байсан зүйлээ яг ингэж амтархан идэхэд маш муухай санагдах нь ч бий. Үүнийг өөртөө хэвшүүлэх нэг энгийн туршилт: 4 үзэм өмнөө тавьж байгаад эхний гурвыг нь нэг нэгээр нь тамшаалж ид. Тэгээд 4 дэхийг нь идэхийг хүсч байгаа эсэхээ өөрөөсөө асуугаарай.
4. Тэд ихээр нь идэх тусам маш амттай хоол амтгүй санагдаж эхэлдэг гэдгийг мэддэг
Бидний амтлах мэдрэхүй амархан ядардаг. Ямар ч сайхан хоолноос хэдхэн зүсмийг идсэний дараа л анхны амсалт шиг өндөр сэтгэгдэл төрүүлэхээ больж, зүгээр л “гэдэс дүүргэгч” төдий болж хувирдаг. Үргэлжлүүлэн идсэн ч тэрхүү эхний мэдрэмж ахин ирэхгүй. Тиймээс ухамсартайгаар хооллогчид урдах хоолоо “утгагүй” болохоос нь өмнө идэхээ зогсоож, үлдсэнийг нь хүнсний уутанд хийгээд орой нь юм уу, маргааш идэхээр хадгалдаг.
5. Тэд идэж буй хоолныхоо калоринд сониуч ханддаг
Эмэгтэй хүнд өдөрт дунджаар 2000 калори шаардлагатай байдаг. Түүнийгээ юугаар бүрдүүлэхээ хүн өөрөө шийдэж, сонгох ёстой. Ухаалгаар хооллогчид юм болгоны калорийг тоолж, цайны цагаараа тооны машин гаргаж суудаггүй ч аливаа зүйлийн тэнцвэрийг хадгалахдаа үүнийг ашигладаг. 500 калоритой сендвичнээс хоёрын хоёрыг идэж, өдөрт авах калорийнхоо 1/2-ийг гарздаад яах билээ? Ганц нь л байхад хангалттай, үлдсэн хэсгийг нь хөөсөн талх, утсан хиамаар биш, харин огт өөр хоолоор нөхөж болно. Тэртэй тэргүй, энэ хоёрыг идсэн ч, чамд өдөрт идэх хоолныхоо 50 хувийг идчихсэн юм шиг цатгалан, санаа амар санагдахгүй шүү дээ. Чи үүнийг зөвхөн өдрийн хоол болгоод л өнгөрүүлнэ. Тэгэхээр, шаардлагатай калориосоо давуулж хэтрүүлэн идэхийн л нэмэр гэсэн үг.
