Зохиолч, яруу найрагч Б.Батрэгзэдмаа агсны гоёхон шүлгүүдээр дөрөвдүгээр сарыг үдэж байна.
Ээжээс минь үлдсэн энэ бөгжөөр би чамд ээмэг цохиуллаа.
Би чихэнд чинь өөрөө зүүж өгье!
Ингээд чи минийх боллоо.
Ээж маань бас залуу боллоо.
Энэ өдрөөс эхлээд би чамайг хайрлах болно.
Эхдээ зориулж чадаагүй бүхнээ би чамд зориулах болно. Нууцаар хэзээ ч битгий нулимс унагаарай.
Надад хэлээрэй би нулимсийг чинь арчиж өгөх болно.
Оймсоо урагдсан ч бүү оёоорой.
Оёж суухад нь би ижийгээ өрөвдөж мэддэггүй байлаа.
Үнсэх болно би, үсийг чинь үргэлж илбэн хайрлах болно.
Үүрд гил хар байдаггүй юм билээ.
Эрт босч цай чанаж элдэвийг хийж бүү санаашраарай
Энэ цагаас эхлэн би босч чамд цай чанаж өгнө.
Бүү гайх.
Бүсгүй минь.
Би эхдээ өртэй. Эмэгтэй хүнд өртэй.
Би хийх ёстой бүхнийг хийх цагт нь хийгээгүй.
Хөлөө жийж чи хөнжилдөө цайгаа уу
Хүүхэд шиг чи эрхлэж хүссэнээ надаас нэх би баярлах болно. Итгэхгүй байгааг чинь би харж байна.
Ингэх ёстой. Чи бол миний боломж.
Хөөрхий ээжийнхээ дэргэд би гял цал зогсоод
Хуучин дээлтэй эх минь хүүгээ харлуулчих вий гээд
Хүмүүсээс зайдуу хулмалзаж явдаг байсан юм байна лээ.
Харин одоо минийх биш ээж таны ээлж.
Хүүхдүүд бүхэн маань таныг бахархал байх болно
Хүрэн зүрхийн би өөрөө хайлуулна.
Эхийн санаа үр, үрийн санаа ууланд явдаг бол
Үрийн санаа эхдээ, эхийн санаа ууланд яваг
Үүнийг би энэ амьдралдаа өөрчлөх болно.
Эмэгтэй хүн, эх хүн жаргаж болохыг
Энэ удаа би ертөнцөд бүтээж үзмээр байна.
Бүсгүй минь цэцгэн ээмгээ тольдон
Бүх эмэгтэйчүүдийн өмнөөс жаргалтай дуу аяла.
Энэ л миний амьдрал байх болно.
Эхийгээ хайрласандаа би гэж өөрийгөө аврах болно.
Чи бол миний боломж
Чин сэтгэлээсээ би чамайг хайрлах болно.
Зөвхөн чамтай
Амьсгалаа хуваалцах!
Зөвхөн чамтай
Өдөр шөнийг хуваалцах!
Зөвхөн чамтай
Амьдрах,Үхэхийг хуваалцах
Өнө мөнхийн юм шиг
Өвгөн эмгэн хоёр үс бүрээ цайж дуустал
Өөд өөдөөсөө харан харсаар
Өөр өөрсдийгөө нэг нэгнээсээ
Ялгаж чадахааргүй болтлоо
Өнөд хамт байсан юм шиг
Амьдрах-Үхэх!
Үхлээ ч учрина даа гэж бодсоор үхэх..!
Зөвхөн чамтай
Амьсгалаа хуваалцах!
Өдөр шөнийг хуваалцах!
Зөвхөн чамтай
Амьдрах,Үхэхийг хуваалцах!
Хоолой зангирахад зангирлыг минь тайлж өгөх
Хүзүү гудайхад тэргүүнийг минь өөд өргөх
Чамайг би дагана.
Би ийм хүзүү, хоолойтой билээ.
Би бас зөөлөн, урсамтгай, үерлэмтгий сэтгэлтэй
Чамайг би дагана.
Би цээжиндээ ийм мөрөн голтой.
Долгион давлагааг нь даадаггүй.
Бие минь ядруу буурай
Хатуу хүндийг үүрч чаддаггүй
Булчин минь сул.
Чамайг би дагана
Би бас хэвлийдээ амь тээнэ
Чамайг би түшихээр дагана.
Би их хүслэнтэй.
Хүслэнгээр дүүрч зүрх өвддөг.
Бүгдийг сайн сайхан байгаасай гэх хүслээр
зүрхээ дүүргэдэг
Бүхнийг хүссэнээс зүрх
хүслээр дүүрч ихдээд өвддөг.
Би чамайг дагана.
Хоолой зангирахад зангирлыг минь тайлж өгөх
Хүзүү гудайхад толгойг минь өндийлгөх
Зүрх хүслэнгээр дүүрэхэд дундруулж өгөх
Хэвлий хүндрэхэд түших...,
Чамайг би дагана.
Хөх минь ч зангиран хатуурах...
Өрөвдөлтэй, хөөрхий би чамайг даган
чиний хайр элбэрлийг горьдон бүртэлзэнэ, бөлтөлзөнө...
би ийм билээ...
Хайрлахаас аргагүй хүзүү, хоолой, зүрх, цээж, хэвлийтэй билээ.
Чамайг би дагахаас өөр замгүй...
Намайг чи хайрлахаас өөр аргагүй...
Нэгэн дотно царай
Намайг өөртөө татна
Ямар тэнгэрийг
Ямар цэцгийг санагдуулна вэ
Би чамтай таарч байсан мэт...
Урьд төрөлдөө юу эсвэл
Унтсан хойно үзэгддэг тэр дүр төрх үү...эсвэл
Төрөл садан минь төөрсөөр явна уу
Ямар бороо нарийн ширхэгтэй байлаа
Ямар салхийг санагдуулна вэ...
Бурханы нүүрний гэрэл шиг
Би хуруугаа хүргэмээр байна
Бусдаас содон чиний
Би юу вэ....
Ирээдүйд намайг аврах авралын
Энгийн нэгэн тэмдэг үү...
Дотно царайг үзэх нүд цавчлахад
Даруй энэ мөч давхар сарнина....
Ядуу боловч аз жаргалтай амьдралынхаа тэр үед бид дурлалцаж
Баян боловч уй гунигтай амьдралынхаа энэ үед бид салцгаажээ.
Эд баялаг бидний хоорондуур орсон, өөр хэн ч биш.
Олон өрөөнүүд, бидний дундуур түлхэлдэн орж ирээд
Ойлгож байна уу? Бид гар гараа нэг л мэдэхэд тавилцсан. ...
Үнэт эдлэлүүд өмсөөд чи өөрийгөө л хардаг болсон.
Дараа нь чи өөрийгөө ч хардаггүй болсон.
Үнэгэн дээлээ, булган дахаа үзэхийг чи гуйдаг болсон.
Нэг л мэдэхэд би чамайг биш, хувцсыг чинь хардаг болсон.
Ээмэгний чинь чулууг, тэр чулуу хэр үнэтэй эсэх миний боддог зүйл болсон.
Чи биш. Чиний тухай огт биш.
Хичнээн хөөрхөн ядуу байсан юм бэ?
Нэг алимыг хичээнгүйлэн таллаж хуваадаг байлаа.
Чамд би талынхаа талаас бас өгөхөөр үлдээдэг байлаа.
Хичнээн сайхан ядуу байв даа?!
Дуугардаг төмөр ор, ганц хүний орон дээр хоёулаа тэврэлдэн хэвтдэг байлаа. Ганц орон дээр гурвуулаа болсон. Дараа нь дөрвүүлээ.
Хүүхдүүд орон дээрээ зэрэгцээд бид хоёр шалан дээр, үргэлж хоёул тэр ор луу үнэт гоёхон ертөнц рүүгээ өндөлздөг байлаа.
Хичнээн гоё ядуухан байсан юм бэ?!
Ямар жигтэйхэн баян болсон юм бэ? Ядуугаас дор баян
Хүн харахад хүч чадлаар дүүрэн, эвгүй энэ эд баялаг ч бас биднийг хүмүүсээс тусгаарлажээ.
Анд нөхөд надтай биш мөнгөтэй ярих, би анд нөхөдтэйгаа мөнгө л ярих...
Энэ сэдвээр голдуу ярьсаар гол минь царцчихжээ.
Эд баялгаас өөрийг, хүний тухай, өвгөн аавынхаа тухай хуучилсангүй.
Өвөөг минь өргөж оршуулсан сайн анд минь, ус мөрөн шиг мөнгөний нөгөө эрэгт үлджээ...
Ямар аймаар баян болсон бэ би.
Яасан их эд баялаг олоод, ямар ихийг би оронд нь өгсөн юм бэ?...
Хонгорхон хайрт минь, ядуухан шаргалхан минь!
Хоорондуур минь эд баялаг орж ирээд хоёр биесийг минь салгажээ
Хонгорхон хайрт минь, ядуу шаргалхан минь,
Хорлогджээ чи минь, баян цонхигор минь!...
Хонгорхон гэнэхэн минь
Хоорондуур маань орсон эдийн энэ увидаст чи минь илүү
Хорлогдоод дуусчээ.
Хонгорхон гэнэхэн минь! Чи минь!
