Одоогоос гурван жилийн өмнө Улаанбаатар хотод 162 мянга гаруй тээврийн хэрэгсэл байна гэсэн дүн мэдээ гарч байжээ. Гэтэл дээрх тоо энэ жилийн наймдугаар сарын байдлаар 321 мянга болж ойролцоогоор гурав дахин өссөн байх юм. Гуравхан жилийн дотор суга өссөн энэ тоо уур цухлыг минь бардаг автомашины түгжрэл ямар хурдацтайгаар өссөнийг гэрчлээд өгнө. Гэхдээ би энд тээврийн хэрэгсэл хэтэрхий олон байгааг эсвэл автомашины түгжрэлийг шүүмжлэхээр дээрх тоо баримтыг дурьдсангүй. Чухамдаа энэ зүйл бидний толгойн өвчин болсон агаарын бохирдлыг хичнээн хувиар нэмэгдүүлж байгаад санаа зовниж сууна.
Өнгөрсөн жилийн өвөл гаргасан судалгаагаар нийслэлийн агаар бохирдуулагчдыг дараах байдлаар хувилсан байх юм. Үүнд:
-184 мянган гэр хорооллын айл өрхийн хэрэглэж буй зуух 50%,
-306 мянган авто тээврийн хэрэгсэл 20%,
-1,4 мянган бага болон дунд оврын нам даралтын зуух 14%,
-3 дулааны цахилгаан станц 10%
-бусад 14%,
20 хувь гэдэг чинь бас л их тоо шүү
дээ. За байз ахиад хэдэн тоо баримтыг та бүхэнд сануулах хэрэгтэй боллоо. Нийслэлд бүртгэлтэй 321 мянга тээврийн хэрэгслээс өдөрт дунджаар 170 мянга гаруй нь замын хөдөлгөөнд оролцдог. Дээр нь нэмээд шалган бүртгэх товчоодоор 9000 гаруй тээврийн хэрэгсэл хөдөө орон нутгаас хот руу орж ирдэг гэсэн судалгаа гарчихжээ. 
Үүнээс үзэхэд өдөртөө л 180 орчим мянган тээврийн хэрэгсэл агаарын бохирдлын 20 хувийг дангаараа бүрдүүлж, этилт хар тугалга, нүүрс устөрөгч, азотын ислүүд, нүүрс устөрөгчийн дутуу ислүүд зэрэг 270 гаруй төрлийн хорт бодисоор бидний хордуулдаг байх нь. Эдгээр хорт бодисын хүний биед нөлөөлөх байдлыг ярьвал дуусашгүй урт түүх болох учраас энд дурьдалгүй өнгөрье.
Тийм байтал хотынхны заналт дайсан "Утаа"-г бууруулахад гавьяа зүтгэл гаргаж буй дугаарын хязгаарлалтаа яагаад үгүй хийх гээд байгааг би хувьдаа ойлгохгүй юм. Гэхдээ миний энд өгүүлсэн зүйл дугаарын хязгаарлалтаас үүдэн гарах олон давуу талуудын зөвхөн нэг нь гэдгийг та бүхэн надаар хэлүүлэлтгүй сайн мэдэж байгаа биз ээ.
Н.Цолмон
Сэтгэгдэл (3)