Монголын зохиолчдын эвлэлийн болон “Алтан-Өд” шагналт зохиолч, яруу найрагч, СУИС-ийн Радио, телевиз, медиа урлагийн сургуулийн багш Ойдовын Содномпилийн таван шүлгийг онцолж байна. 

Өнгийг нь үзэв үү?

Үзлээ

Мөнгийг нь үрэв үү?

Үрлээ

Хүнийг танив уу?

Танилаа

Одоо яамаар байна?

Зугтмаар байна!!!

***

АЯАРХАН ХАЙР

Аяархан, 

         чамдаа хэлсэн үг минь

Амьдралд бас аяархан байсан уу?

Зөөлхөн хонгор салхин 

Зориг муутайхан хүссэн хайрыг минь 

Зөндөөн олон хүнд хэлчихсэн юм биш байгаа

Хурим хэзээ вэ? гэж 

Хүссэн ч юм шиг 

Хүлээсэн ч юм шиг

Хүмүүс асуух боллоо.

Хоёр биений маань хэрэг биш байж шүү дээ.

Тэр цаг 

Чи биднээс холдсоор...

Чиний тухай шүлэг 

Миний сэтгэлд олдсоор...

Шүлгэнд минь л үлдэх гэж 

Чи минь 

Олдсон юм уу?

Одсон юм уу?

Аяархан чамдаа илчилсэн хайр минь

Амьдралд бас аяархан байсан уу?

Анхны хайр минь 

Аяархан хайр минь.

***

Хөшөө

Хүрэл биетэй

Хүрэл нулимстай

Хүрэл зүрхтэй

Энэ хүн цагтаа

Эр хүн байсан юм

Хөшөө гэдэг

Өшөө мэт.

***

Эрт урьд цагт

Гоо сайхнаас илүүтэй

Ашиг хонжоог бодсон

Гоомойхон үед амьд яваа даа

Гомдох шиг ээ

Гунигийг минь тайлах гэж

Бүсгүй иржээ.

Шулам гэдгийг би яаж мэдэх юм

Гунигийг минь тайлах гэж

Дарс авч иржээ

Хор гэдгийг би яаж мэдэх юм

Бүсгүйг бүсгүй

Дарсыг дарс гэж

Эцгийн минь үед нэрлэдэг байсан

Эртээ урьд цагт...

***

Маэстро Шнитке

Ёслолын хар хувцас

Эрвээхэй зангиа зүүсэн Пьетро Арженто

Найрал хөгжмийн өмнө намбатайхан зогсож байхад

Зүүд зэрэглээ мэт туранхай эр

Уртын урт хар ороолтоор

Урт нарийн хүзүүгээ ороож

Өөрийгөө дүүжлэх мэт зогсоно.

Сэтгэл хөрөөдөх мэт

Хяхтанасан дуу тасалдан тасалдан

Хүний амь тавихын өмнөх аялгуу мэт санагдана

Ийм орон зай цаг хугацаа байсныг

Энэ л аялгуунаас сонсоод

Хүмүүст би жигтэйхэн гомдлоо.

Маэстро Шнитке...

Л.Баяр