Сүүлийн үед Орос, Монголын харилцааг хэвийн биш байгаа гэдгийг батлах хэд, хэдэн жишээ гарч ирэв. Уг нь манай хоёр улс аль 1921 оноос эхлүүлсэн дипломат харилцаатай орнууд. Түүнчлэн 1993 онд байгуулсан хамтын ажиллагааны тухай гэрээ нь байдаг. Энэ ч үүднээс өнгөрсөн хугацаанд бид ОХУ-тай харилцах асуудлыг гадаад бодлогынхоо тэргүүлэх ач холбогдолтой чиглэлийн нэг гэж үзэж ирсэн. Гэтэл Кремль манай улсаас ОХУ-д суух Элчин сайд Ш.Алтангэрэлийг  одоог хүртэл батламжлаагүй байна. Уг нь манайх элчин сайдаа аль намар явуулсан билээ.

Ямар учир шалтгаанаар Ш.Алтангэрэлийг батламжлахгүй байгаа нь одоогоор тодорхойгүй байна. Дээр нь Ерөнхий сайд Н.Алтанхуягийн тус улсад айлчлах хүсэлтийг хүлээж авахаас хэд, хэдэн удаа татгалзсан. Цаашлаад энэ жил БНХАУ-ын дарга Си Жинпинь болон ОХУ-ын Ерөнхийлөгч В.Путин нарыг манай улсад айлчилна гэх сураг байгаа. Одоогийн байдлаар БНХАУ-ын даргын Монгол улсад хийх анхны айлчлалын урьдчилсан тов гарсан байна. Харин В.Путин Монголд айлчлах талаараа албан ёсны мэдээлэл өгөөгүй байгаа гэдгийг эх сурвалжууд хэллээ. Энэ бүгдээс үзэхэд Монгол, Оросын харилцаа өмнөх шигээ эв, найртай байгаа гэдэгт эргэлзэх сэтгэгдэл төрж байна хэмээн албаныхан хэлж ярьж байна.  Манай хоёр улс 1922 онд ЭСЯ-аа Улаанбаатар, Москвад харилцан нээж байжээ.

1991-2010 онд Монгол Улсын Ерөнхийлөгч дөрвөн  удаа, Монгол Улсын Ерөнхий сайд таван удаа ОХУ-д айлчлал хийжээ. Тухай бүрт асуудалгүй ажлын айлчлал хийж, төлөвлөсөн ажлаа амжуулаад ирдэг байсан талаар түүх гэрчилнэ. Харин энэ удаа Ерөнхий сайд Н.Алтанхуягийг хүлээж авахаас татгалзаж буй шалтгаан нь манай хоёр орны худалдаа, эдийн засгийн харилцаагаа хөгжүүлэх тал дээр зөрчил гарсантай холбоотой гэж зарим эх сурвалжууд хэлж байна.

Хоёр орны хамтын ажиллагаанд “Эрдэнэт”, “Монголросцветмет” хамтарсан үйлдвэрүүд, хувь нийлүүлсэн “УБТЗ” нийгэмлэг чухал байр суурь эзэлж байдаг. Мөн Оросын хөрөнгө оруулалт бүхий 300 орчим аж ахуйн нэгж Монголд ажиллаж байгаа.

 Бидний уламжлалт харилцааны бас нэг чухал хэсэг нь соёл хүмүүнлэгийн харилцаа. Өнөөдөр манай улсын 40-өөс дээш насны иргэдийн бараг 70 хувь нь оросоор ярьдаг. Улаанбаатар хотод орос хэлээр сургалт явуулдаг 10 гаруй сургууль бий. Эдгээр орос хэлтнүүд манай хоёр орны харилцааг хөгжүүлэх гүүр болж өгдөг юм. Мөн Монгол Оросын ард түмний найрамдал, хамтын ажиллагааны үр шимээр манай орон сэргэн мандсан гэдгийг хэн ч няцааж, үгүйсгэж чадддагүй учир бид оросуудыг “Орос ах нар нүнжигтэй” зэргээг ярьдаг билээ. Энэ мэт бидний харилцааны түүхийг дурдвал үй олон юм болно. Гэтэл хэзээнээс бие, биенийхээ элчин сайдыг хүлээж авахаас татгалздаг болчихов. Чухам юунаас болоод яагаад манай хоёр улсын харилцаа хүйтэн хөндий гэдэг нь удалгүй тодорхой болно биз ээ.