zochin (103.229.122.92)

ene ch khyatadyn toloo l guij baigaa baikh daa talyn zam tosol lav nedad nemer bolohkgui

Зочин (202.9.47.177)

Арабын “Аль-Жазира” агентлагийн цахим хуудаст ийм нэртэй нийтлэл гарсныг орчуулан хүргэлээ. Улаанбаатарын 1.3 сая хүн амын 800 мянга нь тус хотыг тойрсон гэр хороололд амьдардаг. Монголын нийслэлийн захад гэртэй Цэнд-Аюушийн Алтанзул 3-17 насны зургаан хүүхдийн эх бөгөөд нөхөр нь архи хэтрүүлэн хэрэглэсний улмаас элэгний церроз өвчнөөр өөд болжээ. Нүүдэлчин амьдралын хэв маягийн уламжлалтай монголчууд сүүлийн хэдэн жилд асар их байгалийн баялгаа олборлон эдийн засгаа огцом өсгөж эхэлсэн билээ. Гэвч Ц.Алтанзул манай сурвалжлагчид ярихдаа, “Эдийн засгийн өсөлтөөс хүртсэн мөнгө бидэнд алга. Манай оронд баян, ядуугийн ялгаа өсч байгааг харж байна. Ирж буй өвөл хүүхдүүд маань хоол хүнс, хувцас хунараар дутагдах вий гэдэгт сэтгэл зовних юм. Ганц найдвар болсон том охин маань ажилд ороосой. Уг нь охин маань дээд сургуульд суралцахыг хүссэн ч дүү нараа тэжээхийн тулд ажил хийхээс өөр аргагүй” гэжээ. Монголын гэр бүл болгон хүүхэд тус бүрт Засгийн газраасаа сар тутамд 11 ам.долларын тэтгэлэг авдаг ч тэр нь инфляц ихтэй энэ оронд хангалттай хоол хүнс авахад хүрэлцдэггүй аж. Иймээс ч Ц.Алтанзулынх шиг олон гэр бүл өдөр тутмын амьдралаа болгохын төлөө зүтгэн ямар нэг хуримтлал үүсгэх, ирээдүйдээ хөрөнгө оруулах ямар ч боломжгүй амьдарч байна гэсэн үг. Энэ нь гэнэт баяжиж буй Монголын хамгийн том асуудал болсон тухай эдийн засагч Х.Батсуурь манай агентлагт ярьсан юм. Тэрээр, “Бид ирээдүйдээ итгэлгүй байна. Иймээс ч байгаа бүхнээ хурдхан шиг зарахыг зорих болжээ. Маргааш юу болохыг мэдэхгүй хүн өмч хөрөнгөөр яах ч билээ. Өр ширэнд орсон ч хамаагүй, тийм үү. Өнөөдрөөрөө амьдарч байгаа хүнд ирээдүй байдаггүй шүү дээ” гэж улс орныхоо байдлыг зүйрлэн хэлж байлаа.

Зочин (182.160.42.131)

Мьянмарт хичээл зааж байгаа Сингапурын профессорууд “Танай улс Монгол шиг болж болохгүй шүү” хэмээн сануулжээ Эх орон минь дэлхийн эдийн засаг, хөрөнгө оруулалтын сурах бичигт муухайгаар бичигдэж эхэлжээ. Саяхан Африк тивийн Замбабве улсынхан эдийн засгаа унагасан сайд нараа “Монгол руу цөлнө шүү” гэж айлгадаг болсон талаар allafrica.com сайт мэдээлсэн тухай баахан шуугив. Энэ мэдээллийг ГХЯ-нд ажилладаг боловсролтой залуус инээд наргиан болгон анх цахим хуудаснаа шэйрлэж үлдээсэн юм. Засаглалын дэглэм, эдийн засгийн сүйрэл хоёроороо дэлхийн чихийг халууцуулж ядуурсан орныхон манай улсын талаар ингэж хэлнэ гэдэг бид хэн болсныг харуулаад байгаа юм л даа. Тэднийг Африкийн харууд, ядуучууд гэж зүхэхээсээ илүү бид өөрсдийгөө тэдний толинд хармаар байна. Бас өнгөрсөн хавар Монголын нэгэн сайдыг дэлхийн санхүүгийн төв хэвлэл болох Financial Times “dickhead” гэж бичсэн тухай ч бид багагүй шуугисан. Тэглээ гээд гадаад харилцаа, гадаад ертөнцтэй харилцах сурталчилгаа дээрээ анхаарч байгаа юм алга. Монголын хамгийн чухал салбарын сайдыг гадны хөрөнгө оруулагчид “усан тэнэг, махан толгой” гэж орчуулж уншихаар манайд хөрөнгө оруулах нь эргэлзээтэй. Яагаад гэвэл тэр сайдаар нь л манай уул уурхайн салбарыг төсөөлж ойлгоно шүү дээ. Хамгийн сүүлд Мьянмарт хичээл зааж байгаа Сингапурын эдийн засгийн нэртэй профессорууд “Танай улс Монгол шиг болж болохгүй шүү. Монголын зам бол дампуурлын зам” гэж ил тод зарлаж байгаа сураг гарлаа. Ийм яриа ч эртнээс учир мэдэх гадаад харилцаа сайтай хүмүүсийн амнаас ам дамжин яригдах болсон. Энэ яриа үнэн болохыг Ерөнхий сайд асан М.Энхсайхан батлаад өглөө. Тэрээр хэвлэлд яриа өгөхдөө “Шинэ тутам ардчилагдаж байгаа Мьямарт зах зээлийн эдийн засгийн хичээл зааж байгаа Синга багш нар “Монгол шиг байж болохгүй шүү” гэж байна гэсэн. Бид ч дэлхийн сурах бичигт муу үлгэр загвар болсон байна” гэж учирлан хөрөнгө оруулалтын орчиноо сайжруулж, итгэлээ нэмэх ёстойг өөрсдийнхөндөө сануулсан юм. Ер нь манай улс гадаад сурталчилгаа, гадагшаа харагдах байдал дээрээ эргэлтийн бодлого явуулахгүй бол байдал нэг л биш болоод байна. Дэлхий биднээс нэг л дөлдөг болчихлоо. Дэлхий биднийг нэг л таагүй хардаг болчихлоо. Бид ч дотоод хэрүүлдээ улайраад гадагшаа харах цонхоо арчихгүй байна. Энэ хирээрээ бид бусдад буруугаар ойлгогдох боллоо. Үүнийг нь дагаад хөрөнгө оруулалт наашлахаа болив. Гадныхан итгэлийн гараа ч сунгахаа байв. Бид энэ байдлаасаа яаж гарах ёстой талаар бодлогоо уралдуулмаар болчихжээ.

Зочин (150.129.140.18)

ЗӨВ ШҮҮ