Монгол Улсын парламентын түүхэнд анх удаа хамгийн олон буюу УИХ-ын 54 гишүүн Бурхан шашин, соёлын биет болон биет бус өв соёлыг сэргээн хөгжүүлэхэд нөхөн олговор олгох агуулгатай хуулийн төсөл өргөн барьсан билээ.

Иргэд учрыг нь ч ололгүй гайхширч суухад  нөгөө талд хуулийн төслийг боловсруулагчид  “Бурхан шашны ном сургаалаар дамжуулан иргэдэд зөв амьдрах ухааныг түгээж, оюун санааг соён гэгээрүүлж, монгол ёс зан заншлыг хойч үедээ өвлүүлэхэд чухал ач холбогдолтой” хэмээн тайлбарлаж байна.

Энэ нь үнэхээр ядмагхан тайлбар юм. Бусад улс орон хүүхэд, залуусынхаа боловсрол, хүн болж төлөвшихөд нь бага балчраас нь анхаарч, төр, засаг нь жилийн төсвийнхөө тодорхой хувийг зарцуулдаг хуультай бол манайх бурхан шашны байгууллагаараа дамжуулан хүүхэд, залуусаа соён гэгээрүүлэх юм гэнэ. Тэгээд  ч бүхэл бүтэн улсын нэг жилийн төсвийн нэг хувьтай тэнцэх хэмжээний хөрөнгө мөнгө Гандантэгчинлэн хийд рүү урсана гээд бодоход баримжаагаар нэг жилд 12 тэрбум төгрөг болох юм.

Манай сүм, хийдүүд авахаас өгөхийг мэдэхгүй. Сүсэгтэн олны өргөсөн хандив мөнгө, өргөл барьц их ч тусламж хэрэгтэй нэгэнд гараа сунгасан нь ховор.

Балчир үрс нь аюулт өвчин тусч аврал эрэхэд аль нэгэн сүм хийдийнхэн энэхүү үйл ажиллагаанд гар сунган сэтгэл тавин оролцдог билүү.  Хүүхдийн эмнэлэг тоотой хэдхэн учраас балчир үрс маань эмнэлгийн шалан дээр “хөлбөрч” буйг бид жилийн жилд хардаг, шогширдог. Хойч ирээдүйнхээ оюун санааг бурхан шашин, номын сургаалаар соён гэгээрүүлнэ хэмээн бөөнөөрөө хуулийн төсөл өргөн барьж буй гишүүд харин балчир үрсээ шалан дээр хэвтэхийг харж тэвчихгүй нь.

Төсвийн нэг хувьтай тэнцэх мөнгийг ирээдүй хойч үеийнхээ  эрүүл мэндэд анхаарч, эмнэлэг барихад зориулъя гэвэл ард иргэд хоёр гараа өргөн дэмжих байлаа.

Тэгээд ч цар тахлын энэ цагт төсөв мөнгөө хүргэж ядан, коронавирусний эсрэг вакцинаа гуйлгаар, хандиваар авахаар бусдыг “царайчилж”  суугаа төр, засагт 12 тэрбум гэдэг их мөнгө.  Тиймээс л цаг үеэ олоогүй, мэдрэмжгүй, лобби ихтэй  хуулийн энэхүү төслийг “царцааж”, төсвийн 12 тэрбумаар “дургих” гэсэн эрхмүүдийн хүслийг гүйцэлдүүлэхгүй байя.

У.Тэргэл