Ийм нэгэн шог яриа байдаг юм. Олон сараар холын тээвэрт явсан жолооч нар гэртээ ирээд эхнэр нь хэр үнэнч байсныг хэрхэн шалгадаг тухайгаа хоорондоо хөөрөлджээ. Янз бүрийн л арга тактикийн талаар ярьсан юм байх. Гэтэл нэг нөхөр эхнэрээ шалгах шиг амархан юм хаана байна гэж. Чи яадгийм гэтэл, би гэрлүүгээ орохын өмнө байрныхаа үүдэнд сууж байгаа эмээ нартай мэндлэхдээ, “За муусайн янхнууд сайн сууж байв уу” гэдэг юм. Тэгэхээр нөгөөдүүл чинь, “Юу гэнэ ээ. Бид янхан юм уу. Тэгж яривал танай эхнэр чинь чамайг байхгүй хойгуур түүнтэй тэгсэн, үүнтэй ингэсэн” гээд л хөврүүлж гардаг юм гэжээ. Инээмээр ч юм шиг, уурламаар ч юм шиг байгаа биз. Үүнтэй яг адилхан үйл явдал, өрнөлийг улс төрөөс харж болохоор болчихож.

  Чухамдаа өнөөгийн Монголын улстөрийн томчуудыг дээрх онигоо ч гэх юм уу, явган яриа ч гэх юм уу үүнтэй л зүйрлэмээр байгаа юм. Саяхан Ерөнхийлөгч асан Н.Энхбаяр ирээд яг энэ “заваан заль”-тай нөхөр шиг үгийг төрийн дээгүүр суудалтнуудын зүг шидлээ л дээ. Телевизээр шидсэн юм. Тэгсэн чинь яасан гээч. Манай нөгөөдүүл чинь яг л ховч авгай нар шиг ээлж дараалаад л зурагтын хоймор эзлэн сууж Н.Энхбаярын шидсэн чулууны урдаас хамаг байдгаа нүүлгэж эхлэв. Нүүлгэх нүүлгэхдээ хаа байсан Америкт “бүгж” байгаа С.Баяр, Хууль зүйн сайд асан Ц.Нямдорж гээд л. Өнгөрсөн баларсныг сөхөж ирээд л хэрэлдэж өглөө.  Хамгийн инээдэмтэй нь Н.Энхбаярын тэрхүү ярианд орсон, одоогийн Ерөнхийлөгч Ц.Элбэгдорж хүртэл өвдөгнийхөө завсар хоёр гараа хавчуулаад тэсч сууж чадсангүй. Н.Энхбаярт хариу барьж барьц ч , намба ч алдлаа. Манайхан нээрээ арай л шуурхай юм аа. 

  Хэн нэгний шидсэн чулуунд хариу барьж болно л доо. Уг нь түүнд цаг хугацаа гэдэг хэнээс ч үл хамаардаг нөхөр хариу барьж байвал зүгээр юм. Ялангуяа улстөрчдийн хувьд. Нас намба, ноён нуруу, албан тушаалын хувьд ч тэр. Тэдний хувьд хэн ч биш шахам болчихсон “баагий”-гийн үгэнд голдоо ортол эмзэглээд, эргүүлж чулуу шидээд суух нь “зуудаг нохойн өмнө хонгоо гаргаж хариу барив” гэгчийн үлгэр л болоод байх шиг хөндөнгөөс харагдах юм.

Гэтэл тэд яг дээр өгүүлсэн байрны үүдэнд нарлаж суудаг ховч эмээ нар шиг шаагилдчих юм. Уг нь олон хоног өлсөөд эрүүл өвчтэй нь мэдэгдэхээ байсан хүний үгийн аясаар яарч сандран хариу энэ тэр өгөөд байх хэрэггүй баймаар. Жингэр нохой хуцаж л байг, жингийн цуваа явдагаараа явна гээд л гүрийж суумаар. Тэгсэнгүй. Язганатал хэрэлдэж, бүгдээрээ л боорлоцгоов. Гэхдээ бүгд л “Би хун, би хун“ гэцгээв. Харин Н.Энхбаяр ч бусдыгаа “хэрээ” гэв. Ц.Нямдорж жинхэнэ хэрээ бол Н.Энхбаяр мөн болой гэлээ. С.Баяр ч мөн толгой дохин зөвшөөрч байв. Ц.Элбэгдорж ч хэрээ гэлээ. Гэхдээ энэ гурав өөрсдийгөө хун мөн гэцгээв. Тэгэхээр ерөнхийдөө миний мунхаг толгойд юу үлдэв гэхээр энэ нөхдүүд ерөөсөө хун, хэрээ хоёрын эрлийзүүд юм байна гэсэн бодол. Нөгөө талаас манай томчууд яасан ч овилгогүй, яасан ч ул суурьгүй, яасан ч тавьтаргүй, яасан ч төрийн хүний намбагүй, яасан ч хов живэнд дурламтгай, яасан ч хэрүүлч, яасан ч эмзэг хүмүүс юм бүү мэд. Харин нөгөө цэцэн, хөөрхөн хоёр нь дэндсэн сошиалийнхан чинь “ихээхэн “но”-той хүмүүс л ингэдэг” гэлцэн дор бүрнээ л постлоцгоолоо. Бас ““Но”-гүй хүмүүс хэн нэгэн солиотой ч юм уу, өвчтэй ч юм уу хүний үгээр үг хийгээд, тэвдэж сандраад байдаггүй ажээ”, “Ертөнцийн хууль ийм ажгуу” гэх постууд ч байна. Миний бичиж буй энэ сэдэвийн төгсгөл үг болгох яг тохиромжтой жиргээнүүд мөн болой.