Монголын сагсан бөмбөгийн ертөнцөд тод гялалзаж явсан нэгэн од харважээ. Хойд Америкийн үндэсний сагсан бөмбөгийн мэргэжлийн лиг болох NBA-ийн аваргын төлөөх тогтолт үзэхээр явсан тэрбээр эргэж ирсэнгүй. Дахин Монгол Улсын үндэсний шигшээ багийнхаа хамт эх орныхоо нэрийн өмнөөс гарахгүй нь. Өнгөрсөнд бүтээж асан түүний бахдам амжилт, овсгоотой техник өнөөдөр үзэгчдийн ой тоо, дэлгэцийн агшинд л үлдлээ. Түүнийг нөгөө ертөнцөөс “дууджээ”.

Ийм хурдан яваад өгнө гэж ар гэрийнхэн, хамтран зүтгэж асан шигшээ багийнхан битгий хэл монголчууд нийтээрээ бодож, төсөөлөөгүй явсан болохоор бүгдэд нь хүнд тусав. Одоо ч зарим нь түүний нөгөө ертөнцийг зорьсон тухай мэдээнд итгэж ядан сууна.

АНУ-ын Сан Франциско хотод NBA-ийн финал үзэхээр эх орноосоо ниссэн түүнийг элэгний дутагдалд орж эмчилгээ хийлгэж буй тухай мэдээ цахим орчинд анх түгэхэд бүгдээрээ хүндээр хүлээн авч, аль болох туслах боломж бололцоог эрэлхийлсэн. Нэгээхэн хэсгийг хамарч байсан сэдэл нийт монголчуудыг бүчиж #Pray4Dulguun хандивын аяныг өрнүүлснээр үргэлжилсэн. Тэр алс холын АНУ-д хүнд өвчинтэйгөө тэмцэж байхад, монголчууд энд цахим ертөнцөөр дамжуулж тэмцсэн. Үр дүнд хүрсэн үү гэвэл хүрсэн. Харин өнөөдөр тэр алга. Өвчин гэдэг хэлж ирдэггүй, хийсч ирдэг нь гашуун үнэн. Дэндүү харамсмаар ч хорвоогийн жамыг хэн ч сөрөх боломжгүй мэт...

Гэтэл цахим ертөнцөд нэр нүүргүйгээс эхлээд нэр устай нь хүртэл түүний ар гэрийнхэн тэр дундаа аав, ээжийг нь шүүхийн тавцанд аваачин ялласан ёс зүйгүй сэтгэгдлүүд “заналхийлж” эхэллээ.

“Хүүхдээрээ шоу хийсэн л гэнэ”. “Эдгэрэхгүйг нь мэдсээр нь байж олон зуун сая төгрөгийн хандив авсан” гэх. “Нийт цугларсан хандивыг мөнгөн дүнтэй нь тайлагна гэнэ”. Нийтээрээ биш ч нэгээхэн хэсэг нь ийнхүү шүүгч, жасын нярав болцгоож байна. Юу гэсэн үг вэ?!. Монголчууд ингэтлээ өөнтөгч, заргач, нэхэл хатуутай болчихсон хэрэг үү.

Ид гялалзаж явсан идэрхэн 23-хан настайдаа хүнд өвчний улмаас төрүүлж өсгөсөн эцэг, эхээ орхиод нөгөө ертөнц рүү “буцсан” энэ үйл явдал үлдэж байгаа хүмүүст ямар сэтгэгдэл төрүүлсэн бол. Бодохоос ч зүрх зүсэж, элэг эмтрэм биш гэж үү.

Адагдлаад алс хол хүний нутгийн эмнэлгийн орон дээр хүнд өвчинтэйгөө тэмцэж байсан хүүгээ сэтгэлийн гүндээ бурхандаа даатгаж, сэхэл аваад босоод ирнэ хэмээн 100 бүр 200 хувь итгэлтэй явсан ээжид нь хэн бүхнээс хүнд байсан нь мэдээж. Тийм байхад “Хүүхдээрээ шоу хийлээ” хэмээн улангасан дайрах нь хүний ёсонд нийцэх үйлдэл лав биш ээ.

Бид цөөхүүлээ. Цөөхөн монголчууд нэгнийгээ хайрлаж, бусдаас өмөөрөхгүй юм бол өөр хэн ч биднийг өмөөрөхгүй. Энэ үед нь л эцэг, эхэд нь дэм өгч сэтгэлийн гүн дэх шаналал зовлонгоос хугасалдаггүй юм гэхэд энэ өдрүүдэд л мөнгө төгрөгтэй холбоотой “тооцоо” нэхэж шаардахгүй байхыг хүсье. Түүний гэр бүлийг тайван орхи. Аав, ээж нь эхлээд тайвшраг. Хандивын зарцуулалтыг тэгж их хүсээд байвал цаг нь болохоор тэд хэнээр ч хэлүүлэлтгүй тайлан тооцоотой нь гаргах болов уу. Тэр болтол бага ч гэсэн сэтгэлийн тэнхээтэй байх орон зайг нь үлдээ.

С.Сүлд