Өнөөдөр эрэгтэй, эмэгтэй, охид, хөвгүүд бүгд хүчирхийллээс ангид нийгмийг хүсч байдаг. Харамсалтай нь  бидний амьдарч буй нийгэм хүчирхийлэлгүй байж чадахгүй байгаа нь нууц биш. Тэр дундаа охид эмэгтэйчүүд хүчирхийлэлд хамгийн ихээр өртөж байгааг хэн хүнгүй л мэднэ. Гэвч үүний эсрэг дорвитой ажил хийгдэхгүй өдийг хүрч байна.

 Гагцхүү хүчирхийлэл үйлдэгдчийн ихэнх нь хариуцлага хүлээдэггүй. Ямар нэг байдлаар гэмгүй хүн мэт үлдэж хоцордог. Харин энэ байдлаас болж охид, эмэгтэйчүүд хүчирхийлэлд өртөж буйгаа хэн нэгэнд хэлэхээс айж эмээдэг.  Учир нь ямарваа байдлаар өөр бусдад хэлж тусламж эрсэн нь мэдэгдвэл өнөөх хүчирхийлэгч улам л түүнийг зовооно шүү дээ.

Дэлхий дахинаа эмэгтэйчүүдийн 70 хүртэлх хувь амьдралдаа хүчирхийлэлд өртдөг гэсэн статистик мэдээг дэлгэх хэрэгтэй байх. Тэгвэл Монгол Улсад хоёр эмэгтэй хүн тутмын нэг нь амьдралдаа сэтгэл санаа нь эсвэл бие махбодийн ямар нэг хүчирхийлэлд өртдөг гэвэл та итгэх үү.

Гэр бүлийн хүчирхийлэлд өртсөн хохирогч цагдаад хандах нь ховор, мөн энэ асуудал Монголын нийгэмд далд, нуугдмал байдгаас үзэхэд “чимээгүй хохирогчид” буюу хүчирхийлэлд автсан эмэгтэйчүүдийн тоо үүнээс ч илүү байгаа нь тодорхой.

Гэр бүлийн хүчирхийлэлд баян, ядуу, боловсролтой боловсролгүй, хөгшин залуу хэн ч өртөж болно. Дэлхийн хаана ч гэр бүлийн хүчирхийлэл бол хүний эрхийн ноцтой зөрчил байсаар байна. Харин үүний цаана хүүхдүүдийн сайн сайхан байдал алдагдаж, тэдний эрүүл мэнд, боловсролд сөргөөр нөлөөлж байдаг. Харин хохирогч буюу эмэгтэйн хувьд бие махбодийн гэмтэл авч, сэтгэл санааны хямралд ороод зогсохгүй ажлаа алдах, гэр оронгүй болох, найз нөхдөөсөө холдож хөндийрөх тохиолдол байсаар.

Сүүлийн гурван жилд гэр бүлийн хүчирхийллээс болж 43 хүн амь насаа алдаж, 982 хүн гэмтэж хохирсны 87 хувь нь эмэгтэйчүүд байна.

Манай улсад гэр бүлийн тухай хууль хэрэгжиж эхлээд цөөнгүй жил болж байгаа. Гэвч иргэд энэ хуулийн хамгаалалтыг авч чадахгүй, амь насаа алдсан хохирогчдын тоо нэмэгдсээр байгааг албанынхан хэлж байна. Гэр бүлийн хүрээнд ойр дотныхоо хүний амь насыг хөнөөх, гэр бүлээр нь хүйс тэмтрэх, хүүхдийг зовоон тарчлаах зэрэг хүнд ноцтой гэмт хэргүүд онц хэрцгий аргаар үйлдэгдэх болсон.

Хэдхэн жишээ дурдахад л, Дархан-Уул аймагт л гэхэд хоёр ч ноцтой хэрэг гарсан.

Тодруулбал, Хүргэн нь хадмынхныгаа хүйс тэмтэрсэн хэрэг. Эхнэр нь нөхөртэйгээ бага зэрэг маргалдаж өөрийн төрсөн гэртээ байж байтал нөхөр нь шөнийн 03.00 цагийн үед хадмындаа очиж гэрийг нь шатаасан байдаг. Тухайн үед гэрт байсан бүх хүмүүс нас барж, гэрийг нь шатаасан хүргэн нь түлэгдэж байсан. Нийгмийг түгшээсэн энэ хэрэг бас гэр бүлийн маргаанаас үүдэлтэй. Харамсалтай нь хэргийг үйлдэгч этгээдийг ийн ээж, эмээ өвөөг нь хөнөөгөөд өөрөө шоронд ороход үлдэж хоцрох хоёрын хоёр үр бий. Эцгийнхээ тэнэг алдаанаас хоёр хүүхэд, ээж, аав, эмээ, өвөөгүй, эгч ахгүй өнчирж хоцорсон.

Тэгвэл үүний дараахан найздаа хонзон санасан нэгэн гэрт нь орж хоёр хөөрхөн дүүг нь хөнөөж, улмаар найзаагаа ч  хөнөөсөн байдаг. Ингэж нэг бүлийг хүмүүсийг хомроголон устгасныхаа дараа өөрийнхөө амийг ч егүүтгэсэн.

Харин нийслэлд гарсан хэргүүдээс дурдахад, Нөхөр нь эхнэрээ таван жилийн өмнө хөнөөгөөд газарт булсан байсан. Энэ хэрэг дарагдаж явсаар таван жилийн дараа өнөөх цогцос булсан газрын хашаанд хулгай орсноор цогцос ил гарсан. Харамсалтай эхнэрийгээ булсан газартаа өнөөх этгээд ирж хулгай хийж байгаад баригдаж өмнөх хэргээ ч илчилж орхисон нь энэ. Хүний сайхан охин үр харгис нөхрийнхөө гарт амиа алдаад таван жил сураггүй болсон байхад энэ хууль хаана үйлчилж байна вэ гэдэг бас л сонин.

Харин үүний дараахан,  Говьсүмбэр аймагт эхнэрийгээ хөнөөгөөд гаражиндаа нуусан байсныг нь хүү нь олж цагдаад мэдэгдсэн. Тухайн үед эхнэр нь нас бараад хоёр хонож байсан байгаа юм. Эцэг нь байнга шахуу архи ууж хүүхэд, эхнэрээ дарамталдаг байсан ч тэд дэвчисээр байсан нь эцэстээ ийм байдалд хүргэсэн. Харин хэргийг үйлдэгч этгээд ялаа авч шоронгийн хаалга татсан өөрийгөө боомилж амиа алдсан. Энэ гэр бүлийн цаана бас л хүүхэд өнчирж хоцорсон.

Харамсалтай нь ийм аймшигтай хэрэг үйлдсэн хүчирхийлэгч хөнгөн ял шийтгэл хүлээх, эсвэл ямар ч хариуцлага хүлээхгүй ял завших байдал үргэлжилсээр байна.

Зарим тоо баримтыг дурдахад, Монгол улсын хэмжээнд 2008-2012 оны эхний 7 сарын байдлаар 1589 хүн гэр бүлийн хүчирхийллийн улмаас гэмт хэргийн хохирогч болжээ. Үүнээс 61 хүн амь насаа алдаж, долоон хүн амиа хорлоход хүрч 1092 хүн гэмтэл авч, 53 хүн бэлгийн хүчирхийлэлд өртсөн байна.  Гэвч энэ тоо гэр бүлийн хүчирхийллийн үнэн бодит дүр төрхийг харуулж чадахгүй. Хүчирхийллийн улмаас үүссэн дээрх гэмт хэргүүд буурахгүй байгаа нь нэг талаас Гэр бүлийн хүчирхийлэлтэй тэмцэх тухай хууль, Хүн худалдаалах гэмт хэрэгтэй тэмцэх хууль болон бусад холбогдох хуулиудад хохирогчийн аюулгүй байдлыг хамгаалах механизм, оновчтой зохицуулалт байхгүйтэй холбоотой.  Нөгөө талаас бид нийгэм, хамт олноороо хүчирхийллийн энэ үйлдлийг буруутгахгүй, харин ч өөгшүүлэн дуугүй байсаар байдаг.  "Эр эмийн хооронд илжиг бүү жороол" гэдэг үгээр өөрийгөө тайвшруулж хэн нэгэн хүн хүчирхийлэлд өртөж байхад чимээгүй бүү суу гэдгийг энэхүү нийтлэлээрээ дамжуулж уншигчиддаа хэлэхийг хүсч байна.