Хятадын удирдагч Мао Зэ Дун 1969 онд Зөвлөлтийн довтолгооноос айсандаа тэсрэх бөмбөгөөс хамгаалах 20 мянган бункерийг газар доогуур байгуулжээ. Дин Сяо Пинийн үед уг нуувчуудын зориулалт өөрчлөгдөж, түрээсийн хямд байр болон хувирсан юм. Өнөөдөр Бээжинд өндөр цалинтай ажил хийх гэсэн хөдөө тосгоны 1 сая гаруй иргэн хүсэл мөрөөдлөө биелүүлэхээр эдгээр нуувчуудад амьдарч байна.
“Хархны оромж” гэж нэрлэдэг нуувчинд амьдрахад сарын 300 юань буюу 48 ам.долларын хөлс төлнө. Энд өвөлдөө дулаан, зунд сэрүүн байдаг болохоор хүмүүс түрээслэх дуртай.
Газар доогуурх хонгилд амьдардаг, богино хэмжээний кино хийдэг уран бүтээлч Сим Чи Иен “Аав минь манайд ирээд яаж амьдарч байгааг минь хараад уйлсан” хэмээн ярьжээ. Эндхийн өөр нэг оршин суугч болох 50 настай Чен Лашиу хүүгийнхээ фермийн бизнесийг алдагдалд орж эхлэхэд сайхан амьдрал хайж нүүрсний уурхайн Лиупаншуй хотоос Бээжинд суурьшжээ.

Харин Жан Виншен Хубэй мужид ахлах сургуулиа төгсөөд жүжигчин болохоор Бээжинд ирсэн байна. “Ядуу амьдарна гэхээс надад аймшигтай санагддаг учраас би хичээж байгаа” хэмээн даатгалын компанийн ажилтан Вэй Куан ярьжээ. Тэрээр 90 метр квадрат талбайг 9 хүнтэй хамтарч түрээслэдэг юм. Вэй сарын 30 мянган юань буюу 4800 долларын цалин авч байгаа ч Цагаан сараа газар доогуур тэмдэглэхээр шийджээ.

Газар доогуур амьдарч буй хүмүүс бүгд их зүйлийг хүсч мөрөөдсөөр байгаа ажээ. Гэвч нар, салхи үзэхгүй, цонхгүй битүү, нийтийн бие засах газартай энэ оромж хүний эрүүл мэндэд сөрөг нөлөөтэй гэдгийг хотын захиргаа 2010 онд хүлээн зөвшөөрсөн байна. Үүнээс гадна Бээжин хотын уугуул иргэд “Хархны оромж”-д амьдардаг хүмүүсийг урилгагүй зочин шиг үзэж, гадуурхах нь нийтлэг ажээ.

Бээжингийн хүн ам сүүлийн 18 жилд 12 саяар өсч, 21 саяд хүрсэний 8 сая нь цагаач иргэд байна. Том хотод шилжин суурьшиж буй тэдгээр цагаачдад хямд үнэтэй орон сууцны хэрэглээ өндөр юм. Тиймээс Бээжинд 6-10 хүн дундаа нэг өрөөнд амьдрах нь хэвийн үзэгдэл болжээ.