Энэ хаврын улс төр одоо л эхэлж байх шиг байна. Ерөнхий сайдын хүүгийн тансаглал олон нийтийн бухимдлыг төрүүлж, орлогоо нотлохыг шаардан төв талбайд залуус жагсаж эхэллээ. “Огцрох амархан” нэртэй энэхүү жагсаал юу болж дуусахыг мэдэх юм алга. Харин энэ үйл явдал Монголын улстөрчдөд том дохио болж очиж байгаа нь л үнэн юмдаг.

Нүүрсний хулгай, Боловсролын зээлийн сан, Хөгжлийн банкны хэрэг, ЖДҮ-ийг хөгжүүлэх сан гээд улстөрчдийн оролцсон хулгай, луйврын тоо замаа алдсан. Хохирлын хэмжээ нь ч хэдэн зуун тэрбумаар байтугай хэдэн их наядаар яригдах болсон. Гэвч энэ бүхэнд бодитой хариуцлага хүлээсэн хүн Монголд одоогоор алга. Нийгмийн энэхүү тэгш бус байдал иргэдийг өнөөдөр талбайд гарахад хүргээд байгаа юм.

Эдийн засаг хүндэрчихсэн, долларын ханш өсчихсөн, инфляц хоёр оронтой тоо руу орчихсон ийм үед хэн хүнгүй амьдрах хэцүү байна. Хамгийн гол нь засгийн ярьж байгаа мега төсөл, эдийн засгийн өсөлт нь иргэдийн гэрийн хаалгаар давахгүй байгаад бухимдах хүн зөндөө байна. Том төсөл, том тоо ярьсан ч талхаа таллаж авч буй хүмүүст тэр яриа “наалдахгүй”. Ийм л учраас 20 саяын цүнх, хоёр удаагийн гүйлгээгээр хийсэн 20 саяын шилжүүлэг иргэдийн бухимдлыг дээд цэгт нь аваачлаа.

Мэдээж энэ бүхэнд эрх баригчид буруутай. Татварын өсөлт, Нийгмийн даатгалын шимтгэлийн дарамт гээд иргэдийн халаасыг тэмтэрч байгаа зүйл олон. Төгрөгийн ханшийн уналтаас бол авдаг цалин нь цаас шахуу болчихоод байхад хэн баяртай байх билээ. Гэтэл энэ бүхнийг засах ёстой, залруулах амлалттай хүмүүс нь өнөөгийн эрх баригчид.

Монголын улс төр заримдаа жишгээр явах нь бий. Нэгэнт тогтчихсон л бол буруу ч байсан үргэлжилдэг ийм жишгийн нэг нь хамтарсан Засгийн газар.

2008 оны долоодугаар сарын 1-ний хар өдрийн дараа сонгуульд ялсан МАН хамтарсан Засгийн газар анх байгуулж байлаа. Тухайн үеийн Ерөнхий сайд С.Баяр “Стандарт бус” гэж тодотгосон энэ Засгийн газар улс төрд жишиг болон тогтчихсон юм. Яг үүн шиг 2024 оны УИХ-ын сонгуулиар үнэмлэхүй олонх биш ч, хамгийн олон суудал авсан МАН дангаар засаглах боломжтой байсан. Гэвч МАН-ын дарга Л.Оюун-Эрдэнэ АН, ХҮН-ыг засагтаа урьж, өнөөдөр хамтарсан Засгийн газар ажиллаж байна.

Нэг нь хяналтаа тавьж, нөгөө нь хариуцлагаа үүрэх ёстой зарчим тэр үеэс алдагдсан. Хэрэв АН, ХҮН хүчтэй сөрөг хүчнээ хийгээд явсан бол байдал өнөөдрийнх шиг хэмжээнд хүрэх байсан уу. Ядаж л хамтарсан Засгийн газарт орж албан тушаалын бялуу хүртсэн шигээ ачааны хүндийг нь бас үүрэлцсэн бол асуудал иймдээ тулах байсан уу. Үнэндээ өнөөдөр АН, ХҮН-ынхан ачаа ч үүрэхгүй, сөрөг хүчнээ ч хийхгүй л байна. Албан тушаалдаа “цадчихсан” тэд асуудлын ард нуугдаж, ард түмний өмнө гарч ирэхгүй явна. Ялыг нь Л.Оюун-Эрдэнэ үүрч, ямбыг нь Лу.Гантөмөр, Т.Доржханд нар эдэлж байна ч гэж болох юм.

Эдийн засгийн том бодлого, галтай сэдэв бүр дээр Лу.Гантөмөр, Т.Доржханд нар Ерөнхий сайдынхаа ард нуугдчихаад л явж байна. Харин тууз хайчлах, томилгоо хийхэд тэд хамгийн урд алхаж явна.

Угтаа тэр хоёр хүн намын даргаас гадна Монгол Улсын Тэргүүн шадар болон Шадар сайд нар. Хариуцлагыг хамтдаа үүрэлцэх ёстой албан тушаалтнууд. Хэрэв ялыг нь үүрэлцэж чадахгүй бол ямбыг нь ч бас буцаагаад өгчих хэрэгтэй. Олонх, цөөнх нь байр байрандаа очвол эрх баригч нь хяналттай, сөрөг хүчин нь ажилтай болох юм, уг нь.