Монголчууд эрт үеэс өвлийн энэ л үед идшээ хийж, үхрийн сээрийг хүндэтгэлтэйгээр цохиж наадаж ирсэн уламжлалтай ард түмэн билээ. Сээр цохих бол монгол эрчүүдийн бие бялдараа хөгжүүлэх дасгал сургуулилтын нэг хэлбэр байсан гэхэд хилсдэхгүй. Энэ уламжлал алдагдаагүй байгаа юм байна. Юу гэхээр Үйлдвэр урлалын политехник коллежийн оюутнууд чөлөөт цагаараа сээр шалгаж өрсөлдөж байна. Энэ талаар сээр цохиж буй тус сургуулийн оюутан н.Бат-Орших, үзэж сонирсон тус сургуулийн харуул хамгаалалтын ажилтан Г.Батболд нарын сэтгэгдлийг хүргэж байна.

Үйлдвэр урлалын политехник коллежийн оюутан н.Бат-Орших: Сээр цохиход хамгийн гол нь техник, эв чухал

-Сээр цохиход хамгийн гол нь техник, эв маш чухал. Миний цохьсон хамгийн хэцүү сээр бол сарлагийнх. Үхрийн сээрний ясны дунд хэсэгт гол яс гэж бий. Үүнийг онож хугалах л хэцүү. Манай сургуулийн оюутнууд “Хүчит шонхор” захаас сээр авч ирээд хоорондоо өрсөлдөнө. Ингэх нь тун сонирхолтой. Сээр цохих тэмцээн уралдаан болдог гэж дуулсан. Бэлтгэл сургуулилтаа хангаж байгаад тэмцээнд хүч үзэх бодолтой байгаа.

Үйлдвэр урлалын политехник коллежийн харуул, хамгаалалтын ажилтан Г.Батболд: Сэр цохих уламжлалаа залгуулж байгаа залуусыг харсандаа баяртай байна

-Сургуулийн цонхоор хэдэн хүүхэд сээр цохихыг хараад тэсэлгүй очлоо. Залуусын хандлага өөр болжээ. Чөлөөт цагаа ингэж өнгөрөөх нь сайн хэрэг. 60, 70 оны үед өвлийн идшээ хийсний дараа сээр чанаж, бооцоотой сээр цохиж нааддаг байлаа. Сээрийг хадганд эрхэмлэн ороож хүндтэй газраа тавьдаг байсан. Тэгээд уригдан ирсэн хүмүүс тэрхүү сээрийг цохино. Хэрэв чадахгүй бол бооцоогоо алдах бичигдээгүй дүрэмтэй. Сээр цохьдог хүн нэг хэсэг ховордсон. Харин саяхнаас сээр цохих хүмүүс олширч, тэмцээн болтлоо хөгжжээ. Мэдээж сайхан хэрэг. Сээр цохих уламжлалаа залгуулж байгаа залуусыг харсандаа баяртай байна.

Д.Батчулуун