Хөрөнгө мөнгөтэй эцэг эхчүүдээс болж цалингаас цалин, өрнөөс өрний хооронд амьдардаг ард иргэдийн хүүхдүүд хохироод байгаа болов уу гэсэн хардлага сүүлийн үед нийгэмд тархах боллоо.

Учир нь баян, олны танил гэх тодотголтой эрхмүүд энгийн амьдралтай иргэдийн хүүхдүүдийн сурах орчинг боогдуулж, суралцах боломжийг зарим талаар хаагаад ч байх шиг. Өөрөөр хэлбэл, баячууд хувийн сургуульд хүүхдээ өгөх нь ихэссээр байгаа нь улсынхаас илүү хувийн сургуулиуд сүүлийн жилүүдэд нэмэгдэхэд хүргээд байна. Улмаар хувийн сургуулиуд руу улсын сургуулийн мэргэшсэн багш нарыг мөнгөөр цохиж ажиллуулж байгаа бөгөөд энэ нь улсын сургуульд шинэхэн, дадлагажаагүй мэргэшээгүй багш нар ажиллахад хүргээд байна гэсэн хардлыг бий болгоод байна.

Нөгөөтэйгүүр хувийн сургууль нь олширсон ч улсын сургуульд суралцагчид нэмэгдсээр байгаа. Тиймээс хүүхдүүд танхимдаа багтахгүй хүнд нөхцөлд сурч хүмүүжих болчихоод байгаа юм.

Тодруулбал, хөдөө орон нутгаас нийслэлийг зорьж ирэгсэдийн тоо улам л өсч байгаа. Энэ хэрээр хүүхдүүдийн тоо ч олширсоор. Тэдгээр хүүхдүүдийн ихэнх нь үнэ төлбөргүйгээр  нь улсын сургуульдаа суралцах  боломжтой. Гэвч улсын сургуулийн анги танхим, багш нарын орон тоо хүрэлцээгүй байгаа юм.

Монгол Улс Ерөнхий боловсролыг аль болох үнэ төлбөргүй эзэмшүүлэх бодлого барьдаг. Дэлхий нийтээрээ ч суурь боловсролыг үнэ төлбөргүй эзэмшүүлэхийг зорьдог.  Гэтэл өдгөө хувийн гэх тодотголтой дунд сургуулийн төлбөр их дээд сургуулийн төлбөрөөс илүү өртөгтэй болчихоод байгаа нь хүүхдүүдийн дунд баян, ядуугийн давхарга бий болоход хүргээд байна.

Цаашлаад хүүхдийнхээ ирээдүйг бодож хувийн сургуулийг сонгон суралцуулдаг эцэг эхчүүдийг буруутгах нь зүй бус ч хүүхдүүдийн дунд, нийгэмд үүсээд буй эдийн засгийн эл ялгавартай байдлыг цааш даамжруулж болохгүй гэдгийг мэргэжилтнүүд ч хэлээд байна.

Өөрөөр хэлбэл, энэ мэтээрээ байвал баян хоосны ялгаа дээд цэгтээ тулах юм.

Хөдөө сургуульд хүүхэд сурахгүй байна гэж ярьж байгаа бол хотод сургууль нь хүрэлцдэггүй байдалд орчихсон байна.

Төрөөс боловсролын системийн чанаргүй байдлаас болоод гайгүй хүмүүс нь хүүхдүүдээ төлбөртэй сургуульд сургах сонирхолтой болсон.

Энэ хэрээрээ төлбөртэй сургуулийн төлбөр үлэмж нэмэгдэж, сургуулиуд нь ч эрс нэмэгдсээр байна.

Харин улсын сургууль гэдэг бол анги нь багадаж, хүүхэд нь ихэдсэн, багш нь хүрэлцээгүй, байгаа багш нар нь чанаргүй ийм системийн асуудал үүсч байгаа юм.

Ямар ч улс орон хөгжие гэвэл боловсролоо хөгжүүлдэг. Боловсрол нь хойч ирээдүйд үр өгөөжөө өгч байдаг. Гэтэл дунд сургуулийн боловсролыг хүртэл хүүхдүүдэд зарж, баян хоосны ялгааг тэнцвэргүйгээр гаргаж ирээд байгаа нь олон хүмүүсийг бухимдуулаад байгаа юм.