20-р хэсэг

Орой болж Бадралын гэрийнхэн орж ирэв. Цэцэгээ аяга тавагаа янзлан өрөв. Энхриймаа инээмсэглэн мишээгээд сайхан байшин байна шүү. ёстой сайхан юм аа. хэдүүлээ гэрт амьдарсаар том байшинд орж ирсэн чинь эвгүй ч юм шиг Баянаа хаана байна аа. Төөрөх вий дээ ..

-Харин тиймээ нүүрэн дээр л байдаг улсууд тусдаа өрөөнд орчихоор эвгүйч юм шиг ямарч байсан миний найз энэ жижиг өрөөнд нь орчих хүүхэд агаар салхи үзээд яг тохироно.

-Би бодохдоо одоо гэртээ...

-Юу гэсэн үг вэ? гэртээ байгаатай ялгаа юун... арай гэртээ ирээд биднийг энэ том байшинд үлдээх гэж байгаа юм биш биз ..

-Үгүй дээ яаалаа гэж...

-Энхрий минь тэглээч сайхан том ортой өрөө байна та хоёрт яг тохироно .. Энхриймаа инээмсэглэн дахиж үг дугарсангүй. Баярцэцэг харин дээд давхарт нэг өрөөг өөрийн болгоод өөрийн зүйлсээ оруулаад төвхнөөд. Ээж би тэхдээ унтахдаа доошоо буугаад ирж болно биздээ. Ганцаараа унтана гэхээс айгаад байна аа. Цэцэгээ охин руугаа хараад бололгүй яахав дээ. Одоо энэ байшин бид хэдийн гэр болсон шүү дээ. Бадрал, Цэцэгээ рүү дөхөн .... миний дүү энэ хажуу граж чинь цоожгүй юм. Гэр барааны юм алдагдах вий дээ.

-Цоож байгаа ах аа. гэрийн маань нэг цоож аан энэ байна гэсээр өгөв. Золоо том өрөөний буйдан дээр суун одоо аниа зурагтаа томсогочихвол болох гээд байна даа. Эндээс арай жижигхээн .... гээд инээвхийлэв. Үдэш болж Энхриймаа өрөөндөө орон Энхцэцэгийг унтуулаад гарч ирэв. Бадралынхан гэртээ орцгоожээ. Цэцэгээ хөргөгчнөөс нэг дарс гарган задлаад ширээн дээр тавин хундагалаад Энхриймаатай хэдэн хундага уунгаа...

-Хоёулаа жижигхэн гэрээс ингээд том байшин дарс шимээд сууж байдаг. Хүний амьдрал сонин юм шүү тиймээ ....

-Харин би л сонин байна. Чамтай танилцаагүй байсан бол миний амьдрал ямар байх байсанг таашгүй .. чамдаа би их өртэй хүн дээ.

-Өр, мөр гээд хүний зан гаргаад байгаарай чи ...харин чи байгаагүй бол энэ хэдэн хүүхдээ яаж аялуулж байх байсан бол доо .. найз минь чамдаа баярлалаа хажууд минь байгаад... Хоёр найз Энхцэцэгийг сэрэх хүртэл сайхан яриа өрнүүлэн сууцгаав. Шинэ газар ирсээр овоо хэд хоноод авав. Золоогийн сургууль арай хол тул хөөцөлдсөөр Баярцэцэгийн орсон сургуульд оров. Баярцэцэг сурлага сайн тул сургуулийн захиргаа элдэв янзын юм нэхсэнгүй оруулав. Золоо харин төгсөх анги болохоор шинэ орчин төдийлөн таалагдахгүй байгаа нь анзаарагдана. Цэцэгээ ажилдаа яван Энхриймаа охиноо харна. Баянжаргалч ойролцоо нэгэн цэцэрлэгт явна. Түүнийг харин Сүрэн авч хүргэж өгдөг ажилтай болов. Баярцэцэг ,Золоо хоёр сургуульдаа явна. Золоо хагас, бүтэн сайнаар ажилдаа явдаг Баярцэцэг хааяа амралтын өдрөөр Цэцэгээг зөвшөөрвөл мөн ажилдаа явдаг болов. Дэлгэрбаяр солонгос руу яваад хэд хонож байгаа бөгөөд Амгалантай нэг газар ажиллаж байгаагаа дуулгасан билээ. Харин түүний шийдэж амжаагүй явсан асуудал бол өнөөх Цэгмидийн мандуулсан хэрэг болой. Одоо хүртэл шийдэгдэхгүй сунжирсаар байгаа нь Урнаад маш их дарамт болж байгаад Цэцэгээ мөн санаа зовсоор. Нэгэн өдөр Энхриймаагийн утас дугарав. Энхриймаа утсаа аван ...

-Байна уу? хэн бэ?

-Өө эгч сайн уу? Зоригт л байна шүү дээ. та хэд нүүчихсэн юм уу?

-Сайн уу? миний дүү хаана байна. Тиймээ нүүсэн чи хотод ирчихсэн байна уу? ярих ч үгүй сэтгэл санаа зовоогоод ёстой нээрээ чамайг даа.. хаана байгаан..

-Эгчээ жаахан удаан ярил даа ... тиймээ би ирчихсэн .. сүлжээгүй газар байсан юм чинь ... Аав ирсэн юм уу? одоо очлоо хаягаа явуулчих ..

-Чи 7 буудал гэсэн автобусанд суугаад ...

-Эгчээ мессеж биччихээ... За удахгүй уулзаяа... Энхриймаа баярлахын ихээр баярлаж муу золиг чинь хэр удаж ирж байгаа билээ дээ. Утсаа салгачихдаг нь яаж байгаан бол гэж үглэсээр ээждээ дуулгав. Сүрэнгийн санаа зовнисон царай сарнин алга болж ... ээ гялай минь гэж хүү минь ирэх нь ээ. Алив ээж нь хоол унд бэлдье .. Миний охин дүүгээ тосоод аваад ир цаадах чинь олохгүй бол яанам.. Бадрал минь ач охиноо харж бай. Хүү ирэх нь гэхийг сонсож байна уу?

-Хэл сураггүй алга болчихдог өөдгүй муу амьтан тэрнийг битгий оруул ээж , аавыгаа санаа зовж байгааг мэдэхгүй хүүтэй байгаад яадаг юм.

-Юу гэж байгаан чи ганц хүүгээ арайч дээ. Уурын мунхаг хүн шүү. Бадрал хөмсөгөө атируулан гэрээс гараад явчихав. Сүрэн ардаас нь гарсанаа эргэж орж ирээд инээмсэглэн .. аав чинь байшинруу орчихлоо. Энхцэцэгийг харах нь л дээ.. цаанаа надаас илүү баярлаж байгаа зайлуул их гомдож дээ.. Энхриймаа дүүгээ тосохоор автобусны буудал руу алхав. Жаал хүлээсний дараа Зоригт автобуснаас буун гарч ирэн Энхриймааг тэврэн өргөн эргэлдүүлэв. Зоригт эгчийгээ маш их санасан үе юм уу? Баярлахдаа эгч хоёроо өргөөд эргүүлчихдэг юмсанж...

-Сайн байна уу? эгч минь та чинь жигтэйхэн турчихаа шив. За аав, ээж сайн Золоогийн хичээл сайн уу? манай бяцхан гүнж юу хийгээд байна..

-Сайн сайн чи чинь хэл чимээ өгөхгүй сонин хүн юмаа. Ямар их санаа зовж байсан гээч бүр цагдаад хэлж хайлгах талаар бодож байлаа.

-За цагдаа нь юүчив дээ. Эр хүний жаргал хаана гэдэг билээ эгчээ..

-За битгий дэмий донгосоод бай ... юу вэ? юу барьчихсан юм.

-Аав, ээждээ хоосон юу гэж орхов дээ. Ундармаа ... Ундармаа.. гэв. Энхриймаа ийш тийш харав. Зоригтын хажууд нэгэн өндөр бор охин зогсов. Зоригт инээмсэглэн танилц миний найз охин Ундармаа... Энэ хүн бол манай эгч Энхриймаа би чамд хэлсэн дээ. Аягүй хөөрхөн царайлаг даанч ааш муутай гэж .... гээд инээмсэглэв. Энхриймаа гайхсан харцаар харах хэдийч Ундармаатай танилцаад гуравуул гэрийн зүг явав. Зоригт гэртээ орход ээж нь тэврэн үнсэн ёстой л магнай нь тэнийн баярлав. Харин хажууд нь зогсох Ундармааг хараад гайхасхийв. Энхриймаа инээн ээж минь Зоригтын найз нь ... ээжээ та яаваа. Сүрэн охиныг цоолох шахам харсанаа хацар дээр нь үнсээд алив дээшээ суу охин минь манайх гэдэг нэг иймэрхүү айл дээшээ суу охин минь .... Бадрал гаднаас орж ирэв. Зоригт өө аав та хэзээ Оросоос ирэв гэтэл хацар дээр аавынх нь том алга буув.

-Муу золиг тэр чигтээ явахгүй яасан юм. Хэл чимээгүй эхийгээ шар махтай нь хатаадаг ийм хүү байдаг юм уу? ээж чинь бүтэн нойргүй хэд хоносоныг чи мэдэж байна уу? өөдгүй хог чамайг би ... гээд дахин гар далайхдаа. Орон дээр гайхан харах торомгор нүдтэй бор охиныг сая харав. Тэрээр далайсан гараа бушуухан буцаан гэрээс гараад явчихав. Энхриймаа, Бадралын ардаас гарав.

21-р хэсэг

Энхриймаа байшинд орвол Бадрал сууж байв. Энхриймаа аав руугаа зөөлнөөр

-Уурлаад яахав дээ аав минь дүү маань эрүүл саруул ирсэнд нь баярлахгүй байна уу? орон дээр сууж байсан охин манай Зоригтын найз охин нь гэсэн..

-Муу золиг тэр чигтээ явахгүй. Найз охин нь гэнэ ээ.... Тэр охин намайг их гайхах шиг харагдсан аав нь ямар аймар хүн бэ гэж бодсон байхдаа...

-Харин яасан юм бол доо... Эхриймаа, Бадрал хоёр ярилцаж байх зуур Зоригт орж ирэв. Тэрээр аавруугаа ойртон .. тэврээд миний аав мундаг байна шүү дээ. Та чадсан байна. Та тэр хар усыг хаяж чадаж ямар сайхан юм бэ? Ааваараа хүү нь бахархаж байна гээд чанга хэлэв. Нээрээ ч хар усанд толгойгоо мэдүүлсэн он жилүүдийн дараа Бадрал эцэг хүн шиг хүүгээ загнасан нь энэ юм. Бадрал хүүгээ тэврэн  

-Аавыгаа уучлаарай. Чамайг ажилд тэр тусамаа мөнгө олох гэж хөдөө хээр явсан нь миний л арчаагүйнх аав нь хүүдээ даанч өгөх юм үлдээсэнгүй. Хар уснаас болж хамгийн эцсийн хөрөнгө болох хашаагаа зараад уучихсан. Миний хүү харин аавыгаа өршөөгөөрэй.

-Намайг уучлаарай ааваа ... надад юу ч хэрэггүй. Та минь ялж чадлаа шүү дээ. Хар усыг ялчихсан байна. Та бол миний баатар. Аав минь хүү нь хичээнээ өөрөө амьдарлаа аваад явчихана та битгий санаа зов. Харин ээжийг асар ач, зээгээ асар аав минь ... Бадрал хүүгийнхээ хацар дээр үнсэн:

-Ивий дээ үр минь өвдөөгүй биз дээ .

-Юун өвдөх харинч дахиж алгадуулмаар байна. Өвдөөгүй ээ ааваа Зоригт аавынхаа согтуурхах цагаас эхлээд түүнийг үл ойшоодог байсан ба үнэхээр ч Бадрал тухайн үед Зоригтыг зодож, занчих сөхөөгүй архи уудаг байсанж харин хаа очиж хүүхдүүддээ гар хүрдэггүйч түүний үглэж хашгирах нь ядаргаатай зүйл байсан юмсанж . Зоригт маш ихээр баярлаж байгаа нь аавынхаа энгэрээс архины нэхүүн үнэр бус аавынх нь өөрийнх нь үнэр үэртэж байгаад хязгааргүй их баярлаж байв. Энхриймаа аав хүү хоёрын уулзалтыг хараад нулимсаа арчаад .. аав минь одоо бэртэйгээ танилцахгүй юм уу?

-Нээрээ тийм миний хүү найзтай болоо юу?

-Тиймээ ааваа бид хоёр нэг газар ажилладаг юм. Ундармаа маань надаас 4 эгч манай компанид орчуулагч хийдэг юм. Энхриймаа инээмсэглэн ..юу гэнэ ээ? 4 эгч гэнээ.. чамтай чацуу юмуу гэж харагдсан даа. Тэгээд ямар хэлний орчуулагч юм. Чамайг яаж тоосым дээ...

-Тоолгүй яадаг юм. Бид хоёр гэрийнхэнтэйгээ танилцаж яваа юм. Маргааш Ундармаагийнд очно. За тэр яах вэ? Манай сахиусан тэнгэр хаана байна. Энхцэцэгийн өрөөнд орон унтаж буйг нь хараад инээмсэглэн ..ямар том болоо вэ? ёстой миний эгч яг мөн дөө.. ингэхэд эгчээ энэ юун байшин бэ? ямар том байшин бэ?

-Цэцэгээгийн байшин байгаамаа гоё байгаа биз.. Бид нар нэг дор сайхан байгаа... чи одоо эргэж явахгүй юм байгаа биз дээ.

-Цэцэгээ эгч минь ч гараад өгчээ. Аштай юу даа. Би явна ш дээ. 7 хоноод буцна. Өвөл харин жинхэн гэртээ байна даа. Улирлын чанартай.. - Тэгээд болмоор юм уу? цалин мөнгө нь ...

-Эгч минь харинч барилгаас дээр алив нааш ир гээд халааснаасаа дугтуйтай мөнгө харуулав зөндөө ширхэг 10000 мянгатын дэвсгэрт байх ба 10-ийг сугалан .. май эгчээ Энхцэцэгт минь хэрэгтэй юмыг нь авчихаарай. Инээмсэглэв.

-За яах вэ? эгч нь болж байгаа ээж , аавд л өг . ..

-Би танд өрөө дарж байна аа гээд бодчих хариутай бол бариутай гэдэг байхаа... Энхриймаагийн халаадны халаасанд хийчихээд гараад явав. Үнэндээ Зоригт ийм хүн байгаагүй юм. Энхриймааг ажилтай байхад арван жилд бас оюутан байхдаа байнга мөнгө шалж загнуулан, чимхүүлэн байж авдаг байсан юмсанж. Энхриймаа хэдий хатуурхавч Зоригтыг хоосон явуулж байсан удаа байхгүй билээ. Бадрал инээсээр Зоригтын ардаас гарав. Эхриймаа, Энхцэцэгийг сэрэхээр гэртээ орьё гэж бодоод мөн хүүхдүүдийн хичээл сургуулиас ирэх цаг дөхөж байгаа тул цай чанаж зогсов. Цай болохтой зэрэгцэн Золоо, Баярцэцэг, Баянжаргал 3 орж ирэв. Золоо хичээлээсээ ирээд заавал Энхцэцэгийг орж ирж үнсдэг тул чимээ гаргаад сэрээчихэв. Золоо инээн хардаа эгчээ намайг хүлээж байсан юм шиг сэрж байгаа биз. Дүүгээ их саналаа.нээрээ өлсөж байх чинь вэ? хоол хийсэн юм уу эгээ....

-Чи энэ Баярцэцэгийг хардаа .. орж ирээд хувцасаа солиод гараа угаагаад дараа нь идэж уух юмандаа хүрч байхад. Жаахан хүүхдээс долоон дор наад гар мараа угааж хүүхэд тэвэрч байлдаа. Урд гэрт хоол хийсэн та нар тийшээ ороод идчих... Баярцэцэг, Баянжаргал хоёр Сүрэнтэй маш дотно Золоотой бүр ч дотно билээ. Хоёул шууд урд гэр рүү явчихав. Золоо, Энхцэцэгийг тэвэрсэн чигээр би дүүгээ аваад түрүүлээд орлоо шүү.

-За байз .. Ах чинь ирсэн зочинтой байгаа. Би хувцасаа солиодохьё хамт гарья

-Юу ах уу? хэзээ тэр вэ? алив хурдалаа .. тэхдээ юун зочин билээ...

-Найз охинтойгоо...

-Найз охин гэнэ ээ... бүр сонирхол татчихлаа... Золоо яаруулсаар гэртээ оров. Баярцэцэг, Баянжаргал хоёр ширээ тойрон хоол идэж байх ба орон дээр Зоригт наад талд нь нэгэн охин сууж байгааг харав. Бадрал хоймортоо суучихсан Зоригттой юм ярьж байгаа янзтай . Сүрэн, Золоог Энхцэцэгийг тэвэрсэнийг хараад..

-Хүүе миний охиныг дааруулчихаваа. Алив наашаа ээж нь тэврье. Ах чинь ирсэн. хоолоо ид хөрчихлөө дөө ээж нь халаах уу?

-Зүгээрээ ээж ... хүүе ахаа та ямар удаан алга болдог юм бэ? хичнээн их санаа зовов оо хааччихсан юм. Ахаа энэ ... аая бас нэг охин дагуулчихажээ.

-Өө миний дүү хичээл ном сайн уу? хөдөө сүлжээгүй газар л байлаа.

-Сайн сайн ... Ийм хөөрхөн эгч манай муухай ахыг тоолоо гэж үү? Зоригт сандрангуй Ундармаа руу харан .. би чамд хэлж байсан даа. Манайд нэг эрхийн балай дүү байдаг гэж хамаагүй яриатай ...

-Би юу даа. Эрхийн балай гэнэ ээ. Бадрал инээмсэглэн миний охин хоолоо идээ. Ах нь ирчихсэн байхад баярлахгүй байна уу? хүн ирчихсэн байхад ахаараа тоглохоо боль ... Золоо ахынхаа чихэнд ахаа нээрээ энэ охин таныг яаж тоосон юм бол... би асуучихуу? инээмсэглэн хоолоо идхээр холдов.

Хард Билгүүн

Үргэлжлэл бий