Монгол Улсын Хөдөлмөрийн баатар, Гавьяат тамирчин Д.Сумъяа-гийн урилгаар 2012 оны Лондонгийн олимпын аварга, Дэлхийн хошой аварга, жүдо бөхийн ертөнцөд “Чоно” хэмээн алдаршсан Каори Мацүмото Монгол Улсад хүрэлцэн ирээд байна. Тэрбээр Монгол улсад ирж нүүдэлчин ахуй, соёлтой ойроос танилцсан сэтгэгдлээ бидэнтэй хуваалцлаа.

-Та Монгол Улсад хэзээ ирсэн бэ? Ирсэн зорилгоосоо хуваалцахгүй юу?

-Би энэ удаа Монгол Улсад Д.Сумъяатай уулзахаар хоёр хоногийн өмнө ирсэн. Бидний хувьд 2016 оны зуны Рио де Жанейрогийн олимпын дараах 10 жилийн ой тохиож байна.

-Монголд ирсэн сэтгэгдэл ямар байна вэ? Монгол ахуйтай танилцаж, хөдөө орон нутагт очиж үзэв үү?
-Монгол хүмүүс маш халуун дотноор хүлээж авсан. Монголчуудын зочломтгой зан, сайхан сэтгэл үнэхээр их таалагдаж байна. Анх удаа монгол гэрт орж, тэмээ унаж үзлээ. Энэ бүхнээс харахад хүн байгальтайгаа маш нягт холбоотой амьдардгийг өөр өнцгөөс ойлгож чадсандаа баяртай байна.

-Та өнөөдөр Монголын үндэсний бөхийн барилдааныг үзсэн. Ямар сэтгэгдэл төрөв? Өмнө нь үзэж байсан уу?
-Хөдөө явж байхдаа чонын тухай сонссон. Чоно олзоо барихдаа шууд довтолдоггүй, харин тохиромжтой мөчөө тэвчээртэй хүлээдэг юм байна. Монгол бөхийн барилдааныг үзэхэд яг л тийм санагдсан. Өрсөлдөгчөө яаруулахгүй алдаа дутагдлыг ажиглаж байгаад мэхээ хийдэг нь чонотой адил санагдсан.

-Таныг барилддаг байх үед Монголчууд “чоно” хэмээн хочилдог байсан. Энэ хоч танд ямар санагддаг вэ?
-Намайг “чоно” гэж хочилдгийг өмнө нь сайн ойлгодоггүй байсан. Харин Монгол ахуйтай танилцаж, чонын зан авирыг мэдсэний дараа ойлгосон. Миний барилдах арга барил ч мөн адил өрсөлдөгчөө удаан ажиглаж, тэвчээртэй хүлээгээд ганцхан дайралтаар ялалт байгуулдаг. Тиймээс энэ хоч надад их таалагддаг. Би бол “чоно”.

-Рио олимпын дараа 10 жил өнгөрчээ. Тэр үеэ эргэн дурсвал?
-Арван жилийн өмнөх барилдааныг дурсахад, би Д.Сумъяад хэзээ ч ялагдаж болохгүй гэж өөртөө үргэлж хэлдэг байсан. Тэр миний хамгийн хүчтэй өрсөлдөгч байлаа. Харин 10 жилийн дараа Монголд дахин уулзаад, нүд нүд рүүгээ харахад олон дурсамж сэргэж, хоёулаа сэтгэл хөдөлж уулзсан.

-Зодог тайлсныхаа дараа та мөхөөлдөсний бизнес эхлүүлсэн. Одоо энэ ажлаа үргэлжлүүлж байна уу?
-Би багадаа мөхөөлдсөнд дуртай хүүхэд байсан. Зодог тайлсныхаа дараа бага насны мөрөөдлөө биелүүлж, мөхөөлдөсний бизнес эхлүүлсэн. Тамирчин байхдаа өрсөлдөгчдөө ялж, заримдаа тэдэнд хүнд сэтгэгдэл үлдээдэг байсан байх. Харин одоо өөрийн хийсэн мөхөөлдсөөр дайлж, хүмүүст эерэг мэдрэмж, баяр баясгалан бэлэглэхийг хүсдэг болсон.

-Ярилцаж суухад их инээмсэглэлтэй, хөгжилтэй харагдаж байна. Барилдааны үеийн төрхөөс тань нэлээд ялгаатай санагдаж байна?

-Тэмцээний үед би “чоно” байсан. Харин одоо найз нөхдөөрөө хүрээлүүлж, өөрийн хийсэн мөхөөлдсөөр дайлж, аз жаргалтай байх нь миний зорилго болсон.

-Одоогоор жудо бөхөөр бэлтгэл сургуулилт хийж байна уу?
-Зодог тайлсныхаа дараа би хоёр хүүхэдтэй болсон. Хамгийн бага нь одоо 6 настай. Хүүхдүүд маань спортоор, ялангуяа жудо бөхөөр хичээллэх сонирхолтой болсон. Тиймээс би ээж хүний хувьд тэднийг нь дэмжиж, бэлтгэл сургуулилтад нь тогтмол хүргэж өгдөг.

-Монголд дахин ирэх үү? Сэтгэлд тань хамгийн тод үлдсэн зүйл юу байв?
-Мэдээж Монгол Улсад дахин ирэх хүсэлтэй байна. Өчигдөр Д.Сумъяа хүндэтгэл үзүүлж хонины махаар дайлсан. Тэр дундаа хонины толгой идэх, нүднийх нь гадна талыг идэх нь надад маш содон, сонирхолтой санагдсан.

-Ярилцлагын төгсгөлд Д.Сумъяад хандаж сэтгэлийн үгээ хэлэхгүй юу?
-Ирээдүйд Д.Сумъяагийн хүүхдүүд жудо бөхөөр барилдаж, бид хоёр хамтдаа сууж, тэднийг дэмжин урам өгч байх тэр мөчийг тэсэн ядан хүлээж байна. Өмнө нь бид дэвжээн дээр өрсөлдөгчид байсан бол ирээдүйд хүүхдүүдийнхээ амжилтад хамтдаа баярлаж, дэмжиж суух байх гэсэн бодолтой байна.

Т.Зузу